یافته‌های بی‌بی‌سی: جفری اپستین قربانیان سوءاستفاده جنسی را در آپارتمان‌های لندن اسکان می‌داد

بی‌بی‌سی به اطلاعاتی دست یافته است که نشان می‌دهد جفری اپستین، سرمایه‌دار و مجرم جنسی، در سال‌هایی که پلیس بریتانیا تصمیم گرفته بود درباره او تحقیق نکند، زنانی را که می‌گویند قربانی آزار او بوده‌اند، در چندین آپارتمان در لندن اسکان داده بود.

ما در میان رسیدها، ایمیل‌ها و سوابق بانکی موجود در پرونده‌های اپستین، شواهد مربوط به چهار آپارتمان را یافتیم که در منطقه مرفه کنزینگتون و چلسی اجاره شده بودند. شش زنی که در این واحدها زندگی می‌کردند، بعدها خود را قربانی سوءاستفاده جفری اپستین معرفی کردند.

بسیاری از این زنان - از روسیه، اروپای شرقی و نقاط دیگر - پس از آن به بریتانیا منتقل شدند که پلیس لندن در سال ۲۰۱۵ تصمیم گرفت درباره ادعای ویرجینیا جوفری مبنی بر این‌که قربانی قاچاق بین‌المللی به لندن شده بود، تحقیق نکند.

پلیس متروپولیتن گفته است که در آن زمان «مسیرهای منطقی تحقیق» را دنبال کرده، در چند نوبت با خانم جوفری گفت‌وگو کرده و با بازرسان آمریکایی همکاری داشته است.

بر اساس ایمیل‌های موجود در پرونده‌ها، جفری اپستین برخی از زنان مستقر در آپارتمان‌های لندن را مجبور می‌کرد تا افراد دیگری را برای شبکه قاچاق جنسی او جذب کنند. این زنان همچنین برای ملاقات با او به طور منظم با قطار یورواستار به پاریس فرستاده می‌شدند.

بی‌بی‌سی با بررسی میلیون‌ها صفحه از اسناد وزارت دادگستری آمریکا در پرونده این سرمایه‌دار بدنام که تحت عنوان اسناد اپستین منتشر شده، توانست دقیق‌ترین و جامع‌ترین تصویری را که تاکنون از نحوه فعالیت‌های او در بریتانیا ارائه شده، ترسیم کند.

این اسناد نشان می‌دهد فعالیت‌های او در بریتانیا، برخلاف آنچه پیش‌تر تصور می‌شد، دامنه‌ای بسیار گسترده‌تر داشته است؛ از شمار بیشتری از قربانیان و زیرساخت‌هایی مانند محل اسکان گرفته تا انتقال مکرر زنان از مرزها. این فعالیت‌ها، با وجود هشدارهایی که به پلیس بریتانیا داده شده بود، تا زمان مرگ جفری اپستین ادامه داشت.

ما برای حفظ هویت قربانیان سوءاستفاده جنسی، هیچ اطلاعاتی درباره این زنان جوان منتشر نمی‌کنیم.

تحقیقات ما نشان داد پلیس بریتانیا، علاوه بر شکایت ویرجینیا جوفری مبنی بر قاچاق و اجبار او به رابطه جنسی با اندرو مونتباتن-وینزور در سال ۲۰۰۱، فرصت‌های دیگری نیز برای آغاز تحقیق درباره فعالیت‌های جفری اپستین در بریتانیا داشته است. اندرو مونتباتن-وینزور همواره هرگونه تخلف را در این زمینه رد کرده است.

بر اساس یافته‌های بی‌بی‌سی، تا اوایل سال ۲۰۲۰ زن دیگری نیز با ثبت شکایتی نزد پلیس متروپولیتن، مدعی شده بود که در بریتانیا مورد سوءاستفاده جفری اپستین قرار گرفته است. مشخص نیست که آیا به این شکایت رسیدگی شده یا خیر.

همچنین طبق یکی از اسناد موجود در پرونده‌ها، مقام‌های بریتانیایی در سال ۲۰۲۰، اندکی پس از مرگ جفری اپستین در زندان و در حالی که در انتظار محاکمه بود، می‌دانستند که او دست‌کم یکی از آپارتمان‌هایی را که بی‌بی‌سی شناسایی کرده، اجاره کرده بود.

تسا گرگوری، وکیل حقوق بشر در موسسه حقوقی «لی دی»، پس از مشاهده بخشی از یافته‌های بی‌بی‌سی گفت از این‌که هیچ‌گاه تحقیقات پلیسی در بریتانیا آغاز نشده، «شگفت‌زده» شده است.

او گفت: «وقتی ادعاهای معتبری درباره قاچاق انسان مطرح می‌شود، دولت بریتانیا حتی اگر قربانیان پیش‌قدم نشوند، وظیفه قانونی دارد که تحقیقی سریع، موثر و مستقل انجام دهد.»

پلیس متروپولیتن اعلام کرد: «ما نسبت به وظایف خود در چارچوب ماده ۴ کنوانسیون اروپایی حقوق بشر آگاهیم و اطمینان داریم که این وظایف انجام شده‌اند.» ماده ۴ به حق آزادی از بردگی و کار اجباری اختصاص دارد.

کوین هایلند، کارآگاه ارشد سابق در پلیس متروپولیتن و نخستین کمیسر مستقل مبارزه با برده‌داری در بریتانیا، به ما گفت پلیس فرصت‌هایی را برای تحقیق درباره این مجرم جنسی از دست داده است.

او گفت: «مردم خشمگین‌اند که کسی جلو آمد و گفت: 'این مرد مرا قاچاق کرده'، اما او به سادگی اجازه یافت به کارش ادامه دهد. چه کسی در پلیس چنین تصمیمی گرفت؟»

هایلند گفت بر اساس تجربه‌اش در تحقیقات قاچاق انسان، ماموران می‌توانستند با شرکت‌های مسافرتی همکاری کنند تا کارت‌های اعتباری و نشانی‌های آی‌پی افرادی را که به صورت مرتب برای گروه‌هایی از زنان مجرد بلیت رزرو می‌کردند، زیر نظر بگیرند. آی‌پی، شناسه منحصربه‌فردی است که به دستگاه‌های متصل به اینترنت اختصاص می‌یابد.

او گفت: «اپستین مرده است. اما روشن است که او تنها عمل نمی‌کرد. چه کسانی دیگر دخیل بودند و چه جرایمی ممکن است مرتکب شده باشند؟ و مهم‌تر از همه، آیا دیگران هنوز این کار را ادامه می‌دهند؟»

جفری اپستین، صاحب‌خانه

تحقیقات بی‌بی‌سی نشان داد تنها چند ماه پیش از بازداشت جفری اپستین به اتهام قاچاق جنسی کودکان، و مرگش در زندان پیش از محاکمه، او در اسکایپ با زن جوانی از روسیه در تماس بوده که در یکی از آپارتمان‌های لندن تحت تامین مالی او زندگی می‌کرده است.

او تصویری برای این زن فرستاد که در پرونده‌ها موجود نیست، اما به نظر می‌رسد عکس خودش بوده است. زن با شوخی پرسید مرد خوش‌چهره داخل عکس کیست.

جفری اپستین پاسخ داد او صاحبخانه‌اش است، اما برخلاف بیشتر صاحبخانه‌ها، پول می‌دهد نه این‌که اجاره بگیرد.

این زن بعدتر از جفری اپستین درخواست پول کرد تا شهریه کلاس زبان انگلیسی‌اش در لندن را بپردازد و برای آپارتمان لوازم آشپزخانه و مبلمان بخرد. او همچنین درباره ویزای زن روس دیگری که قرار بود برای اقامت پیش او برود، از اپستین راهنمایی خواست.

این گفت‌وگوی سال ۲۰۱۹ نشان می‌دهد جفری اپستین تا زمان بازداشت و مرگش همچنان با زنانی که در لندن اسکان داده بود در ارتباط بوده و همچنین آشکار می‌کند تا چه اندازه در جزئیات زندگی آنان دخالت داشته است.

برخلاف عکس‌هایی که در پرونده‌های اپستین منتشر شده و اغلب متعلق به دهه‌ها پیش‌اند، ما زنانی را که او در لندن اسکان داده بود، در پست‌های اینستاگرامی، شبکه‌های اجتماعی روسی و عکاسی‌های مد شناسایی کردیم.

نمای بیرونی آپارتمانی که در گفت‌وگوی اسکایپ به آن اشاره شده، در یکی از این عکس‌ها دیده می‌شود. در پس‌زمینه، زنگ در با نام ساختمان مشخص است و همین موضوع به ما امکان داد قرارداد اجاره موجود در پرونده‌ها را پیدا کنیم.

ارسال محموله‌ای از هدایا که در پرونده‌ها ثبت شده بود، ما را به آپارتمان دیگری رساند. جزئیات واحدی دیگر که در سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ اجاره شده بود، در میان صورت‌حساب ۱۰ هزار صفحه‌ای کارت اعتباری پنهان شده بود. در آن صورت‌حساب، هزینه‌های روزمره زنی که در آن‌جا اقامت داشت نیز ثبت شده بود؛ زنی که کارت اختصاصی خودش را در حساب اپستین داشت و ماهانه دو هزار دلار (۱۴۷۷ پوند) اعتبار دریافت می‌کرد.

چهارمین آپارتمان نیز در ایمیل‌هایی میان جفری اپستین، یکی از زنان و مشاوران املاک ذکر شده بود.

با وجود قرار داشتن در محله‌های گران‌قیمت، این آپارتمان‌ها گاهی بسیار شلوغ بودند و زنان مجبور می‌شدند روی کاناپه بخوابند. بر اساس ایمیل‌های موجود، در مواردی که این زنان به شرایط محل زندگی اعتراض می‌کردند، جفری اپستین با تندی با آن‌ها برخورد می‌کرد.

در یک مورد، او گفت اگر زنی شش ماه برای او کار کند، اجاره‌اش را به‌عنوان «هدیه» خواهد پرداخت، اما در غیر این صورت آن را وامی تلقی می‌کند که باید بازپرداخت شود. در پیامی دیگر، به آن زن ناسزا گفت، او را «بی‌ادب» خواند و گفت «رفتارش چندش‌آور» است و او «بچه لوسی است که هنوز مسئولیت‌پذیری را نیاموخته است».

یافته‌های ما نشان می‌دهد سایر زنانی که در این آپارتمان‌ها زندگی می‌کردند، مجبور بودند با جذب زنان دیگر برای گسترش شبکه قاچاق جنسی جفری اپستین، برای او کار کنند.

یکی از آن‌ها تصاویر مدل‌های «جذابی» را که به تازگی در لندن ملاقات کرده بود برای جفری اپستین فرستاد. او ظاهر آن‌ها را تایید کرد و آن زن گفت بررسی می‌کند که آیا برای او مناسب هستند یا خیر. مشخص نیست که آیا در نهایت هیچ‌کدام از این مدل‌ها به اپستین معرفی شدند یا نه.

جفری اپستین همچنین هزینه تحصیل دست‌کم پنج زن را که بسیاری از آنان با ویزای دانشجویی در بریتانیا بودند، در لندن پرداخت کرده بود.

پرونده‌ها حاوی رسیدهای پرداخت شهریه در کالج‌های زبان انگلیسی و گفتگوهایی با یک زن است که نشان می‌دهد یکی از شرکت‌های جفری اپستین قرار بوده برای گذراندن یک دوره دانشگاهی در رشته هنر، اسپانسر مالی او شود.

قاچاق از طریق یورواستار

جفری اپستین تا زمان بازداشتش از سوی مقام‌های آمریکایی در ژوئیه ۲۰۱۹، از قطار یورواستار برای انتقال برخی از این زنان و دیگران به داخل و خارج از بریتانیا استفاده می‌کرد، بدون آن‌که کسی مانع او شود. تعداد بلیت‌هایی که برای زنان جوان خریداری می‌کرد، در سال‌های پایانی زندگی‌اش به طور پیوسته افزایش یافته بود.

ما دریافتیم جفری اپستین بین سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۹ دست‌کم ۵۳ بلیت برای جابه‌جایی زنان میان فرانسه و انگلستان خریده بود و گاهی از نرخ‌های تخفیفی «جوانان» یورواستار برای افراد زیر ۲۵ سال استفاده می‌کرد.

رسیدهای موجود در پرونده‌ها نشان می‌دهد ۳۳ بلیت پس از شکایت قاچاق ویرجینیا جوفری در سال ۲۰۱۵ خریداری شده بود. در شش ماه پایانی عمرش، اپستین ۱۰ بار زنان را با یورواستار به لندن آورد یا از آن خارج کرد؛ از جمله زنی که تنها ۱۶ روز پیش از بازداشت او به لندن منتقل شده بود.

وکلای برخی از زنانی که با یورواستار جابه‌جا شده بودند، در گفت‌وگو با بی‌بی‌سی تایید کردند که آنان بعدها خود را قربانی سوءاستفاده اپستین معرفی کرده‌اند.

تصویری از جفری اپستین با ریش خاکستری، عینک آفتابی و پالتویی با یقه خز، در برابر موزه لوور و هرم شیشه‌ای آن.

در فوریه، دادستانی پاریس دو تحقیق درباره فعالیت‌های جفری اپستین در فرانسه آغاز کرد که بر قاچاق انسان و پولشویی متمرکز است. مقام‌ها گفتند سه زن علیه افرادی در حلقه نزدیکان اپستین شکایت کرده‌اند.

علاوه بر این، بی‌بی‌سی پروازهای خصوصی و تجاری بیشتری را نیز شناسایی کرده که با جفری اپستین مرتبط بوده و به بریتانیا وارد یا از آن خارج شده است؛ به گونه‌ای که مجموع آن‌ها اکنون از ۱۲۰ مورد فراتر رفته است. سال گذشته گزارش داده بودیم نزدیک به ۹۰ پرواز یافته‌ایم که برخی از قربانیان بریتانیایی سوءاستفاده جفری اپستین در آن حضور داشتند.

چه کسانی برای اپستین در بریتانیا کار می‌کردند؟

بی‌بی‌سی چند نفر را در بریتانیا شناسایی کرده که برای جفری اپستین و گیلین مکسول - همدست او در قاچاق که اکنون دوران محکومیت ۲۰ ساله خود را در زندانی در آمریکا می‌گذراند - کار می‌کردند.

یک از آن‌ها مردی است که گمان می‌رود یکی از رانندگان اپستین و مکسول بوده و همین‌طور زنی که به عنوان دستیار مکسول کار می‌کرده است.

زنی که در دهه ۲۰۰۰ از اعضای کارکنان خانه جفری اپستین توصیف شده بود نیز به بریتانیا نقل مکان کرد و ارتباط نزدیکی با او حفظ کرد. نام این زن در فاکتورهای ارسال فدکس و سوابق پرواز دیده می‌شود و اغلب، ایمیل‌هایی محبت‌آمیز برای اپستین می‌فرستاد. او در سال ۲۰۱۶ نوشته بود: «همیشه به تو فکر می‌کنم. همه عشق من، همیشه.»

ما با این افراد تماس گرفتیم تا از آن‌ها بپرسیم که چه اطلاعاتی در این زمینه دارند.

راننده پاسخی نداد و ما را در واتس‌اپ بلاک کرد. در نشانی دستیار سابق گیلین مکسول نیز خانه‌ای خالی یافتیم با نردبان‌های کارگران ساختمانی و کیسه‌های آشغال در بیرون.

در مجموعه آپارتمانی در شرق لندن که گمان می‌کردیم محل سکونت عضو سابق کارکنان خانه جفری اپستین است، زنگ را زدیم و سراغ او را گرفتیم.

یک نفر پرسید: «کیست؟» وقتی درخواست خود را تکرار کردیم، زن داخل واحد فقط گفت «اووپ» و سپس سکوت کرد. چراغ دوربین زنگ در روشن ماند و نشان می‌داد همچنان ما را تماشا می‌کند.

او هرگز نپرسید چرا بی‌بی‌سی پشت در خانه‌اش آمده و انکار هم نکرد که همان فرد مورد نظر ماست. نامه‌ای با اطلاعات تماس‌مان در صندوق پستی او گذاشتیم، اما پاسخی نداد.

مقام‌های بریتانیا چه می‌دانستند؟

پلیس متروپولیتن در بیانیه‌هایی در سال‌های ۲۰۱۶، ۲۰۱۹، ۲۰۲۱، ۲۰۲۲ و ۲۰۲۵ گفته بود معتقد است «دیگر مقام‌های بین‌المللی بهترین جایگاه را برای پیشبرد» ادعاهای مربوط به جفری اپستین دارند.

این نیرو گفت مامورانش در سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ سه بار با خانم جوفری مصاحبه کردند و با چند قربانی احتمالی دیگر نیز تماس گرفتند، اما «هیچ ادعایی درباره رفتار مجرمانه علیه فردی مستقر در بریتانیا مطرح نشد».

پلیس اعلام کرد که در طول تحقیقات، برای اطمینان از شناسایی هرگونه موضوع مرتبط با بریتانیا و بررسی درخواست‌های احتمالی برای همکاری، ارتباط نزدیکی با ایالات متحده و سایر مقامات ذی‌صلاح داشته است.

ایمیل‌های موجود در پرونده‌ها نشان می‌دهد که نهادهای دیگر بریتانیایی از بخشی از فعالیت‌های جفری اپستین در بریتانیا مطلع بودند و اطلاعات را به اف‌بی‌آی منتقل کرده بودند.

آژانس ملی جرم بریتانیا در یادداشتی که در سال ۲۰۲۰ به اف‌بی‌آی ارسال کرد، اتهامات مرتبط با جفری اپستین علیه کلر هیزل، کنتس آیوی، را برجسته کرد؛ یک چهره اجتماعی که با وصلت با خانواده گینس به این جایگاه رسید و طبق گزارش‌ها، بیش از ۳۰ بار با جت شخصی این سرمایه‌دار پرواز کرده بود.

در این یادداشت همچنین آمده بود فردی که نامش حذف شده، کلر هیزل را به سوءاستفاده جنسی متهم کرده است؛ موضوعی که با ادعای پلیس متروپولیتن مبنی بر نبود هیچ اتهامی علیه افراد مستقر در بریتانیا در تضاد است. ویرجینیا جوفری بعدتر اتهام‌هایی را علیه کلر هیزل مطرح کرد.

ایمیل‌های موجود در این پرونده‌ها همچنین نشان می‌دهند که آژانس ملی جرم در همان سال، اطلاعات مالی مربوط به تراکنش‌های جفری اپستین در بریتانیا را برای اف‌بی‌آی ارسال کرده است. در میان این اسناد، رسید پرداخت‌های مربوط به اجاره‌بهای یکی از آپارتمان‌های منطقه چلسی - جایی که او قربانیان سوءاستفاده را اسکان می‌داد - به یک حساب در بانک کوتز دیده می‌شود.

آژانس ملی جرم بریتانیا به بی‌بی‌سی گفت به طور معمول درباره «تبادل اطلاعات با شرکای بین‌المللی» اظهار نظر نمی‌کند.

سخنگوی پلیس متروپولیتن اعلام کرد که این نهاد، در کنار سایر نیروهای پلیس، در کارگروه شورای روسای پلیس ملی که پس از انتشار پرونده‌های اپستین تشکیل شده، مشارکت کامل دارد.

پلیس می‌گوید این روند شامل «ارزیابی اطلاعاتی است که نشان می‌دهد ممکن است از فرودگاه‌های لندن به عنوان نقاط ترانزیت برای تسهیل بهره‌کشی جنسی و قاچاق انسان استفاده شده باشد» و می‌افزاید که این بررسی «ادامه دارد.»

پلیس متروپولیتن به طور مستقیم به یافته‌های ما درباره آپارتمان‌های لندن و بلیت‌های یورواستار پاسخ نداد.

لیزا فیلیپس، از بازماندگان سوءاستفاده‌های جفری اپستین، هفته گذشته به برنامه نیوزنایت بی‌بی‌سی گفت: «زنان زیادی در بریتانیا پا پیش گذاشتند، چه از طریق وکیل‌شان، چه از طریق پلیس متروپولیتن یا کلانتری محل.» او خواهان تحقیقات عمومی شده است، زیرا به گفته او از این طریق «می‌توان فهمید چه چیزی اشتباه پیش رفت و چگونه می‌توان در آینده جلوی آن را گرفت».

تسا گرگوری، وکیل حقوق بشر، گفت دولت باید پاسخگو شناخته شود و یک تحقیق عمومی قانونی این قدرت را خواهد داشت که شاهدان را احضار کند و این مسائل را با جزئیات بررسی کند.

او گفت: «در جایی که اتهامات چندین سال را در بر می‌گیرد و پای شخصیت‌ها و نهادهای عمومی در میان است، احتمالا پرسش‌های گسترده‌تری نیز وجود دارد که دولت باید به آن‌ها پاسخ دهد، از جمله اینکه چگونه این موضوع برای مدتی طولانی نادیده مانده است؟»

اسکای رابرتس، برادر ویرجینیا جوفری، به برنامه نیوزنایت بی‌بی‌سی گفت هم پلیس متروپولیتن و هم اف‌بی‌آی دچار «قصور ساختاری» شده‌اند.

او گفت: «واقعا نمی‌دانم آن‌جا [در پلیس لندن] چه خبر است، اما آن‌ها همچنان بازماندگان را ناکام می‌گذارند. آن‌ها هنوز هم تا همین امروز در حق ویرجینیا کوتاهی می‌کنند، چون تحقیقاتشان کامل و دقیق نیست.»

بی‌بی‌سی در ژانویه نیز گزارش داده بود زن دیگری مدعی شده جفری اپستین او را برای رابطه جنسی با اندرو مونتباتن-وینزور به بریتانیا فرستاده است.

پس از انتشار پرونده‌های اپستین در ژانویه، چند نیروی پلیس در سراسر بریتانیا، از جمله پلیس لنذن، تایید کردند یا در حال بررسی اطلاعات هستند یا پیش از تصمیم‌گیری درباره آغاز تحقیق، در حال ارزیابی داده‌ها هستند.

اما کوین هایلند، کمیسر سابق مبارزه با برده‌داری، گفت: «من نمی‌دانم این یعنی چه. یا دارید تحقیق می‌کنید یا نمی‌کنید.»

او گفت با در نظر گرفتن شکایت مربوط به قاچاق و جزئیات مربوط به املاک لندن، مدارک «بیش از حد کافی» برای آغاز یک تحقیق وجود داشته است.

به گفته هریت ویستریچ، بنیان‌گذار مرکز عدالت زنان، گستردگی فعالیت جفری اپستین نشان می‌دهد ممکن است در نهاد پلیس «ترسی از به چالش کشیدن افراد بانفوذ و دارای ارتباطات» وجود داشته باشد.

او به رادیو ۴ بی‌بی‌سی گفت: «آنچه در پرونده اپستین می‌بینیم، سازمانی خارق‌العاده و شبکه‌ای از جرم سازمان‌یافته در کشورهای متعدد از جمله بریتانیاست که با وجود شمار زیاد قربانیان، تا حد زیادی بدون چالش رها شده بود.»