برادر پرنسس دایانا مدعی است چارلز سوم اندکی پس از مرگ او گفت: «به‌زودی دایانا را فراموش خواهند کرد»

چارلز اسپنسر، برادر شاهزاده دایانا، در خاطراتش ادعا کرده است که چارلز سوم چند روز پس از درگذشت شاهزاده دایانا به او گفته بود: «مردم به‌زودی او را فراموش خواهند کرد.»

روزنامه دیلی‌میل بخشی از این خاطرات را منتشر کرده است.

این کتاب هنوز منتشر نشده و نسخه‌هایی از کتاب ارل اسپنسر درباره خواهرش دایانا، شاهدخت ولز، از کامیونی در هلند به سرقت رفته است.

انتظار می‌رود کتاب حاوی انتقادهای تندی از خانواده سلطنتی بریتانیا باشد. بی‌بی‌سی به نسخه کامل این کتاب دسترسی نداشته است.

بی‌بی‌سی دریافته است که چهار نسخه از ترجمه هلندی کتاب، هنگام انتقال از چاپخانه ناشر هلندی به انبار آن، از کامیون برداشته شده است.

اسپنسر مدعی است که زمانی که اصرار کرده بود دایانا هرگز نمی‌خواست شاهزاده ویلیام و شاهزاده هری، که آن زمان ۱۵ و ۱۲ سال داشتند، در مراسم تشییع جنازه او در صف سوگواران راه بروند، چارلز، که در آن زمان ولیعهد بود، با «خشم» به او واکنش نشان داد.

این زوج سلطنتی در اوت ۱۹۹۶ از یکدیگر طلاق گرفته بودند.

کاخ باکینگهام این ادعا را به‌شدت رد کرده است. سخنگوی کاخ گفت: «اگرچه ما معمولاً درباره کتاب‌ها اظهارنظر نمی‌کنیم، اما اعلیحضرت آگاه هستند که اندوه ناشی از فقدان یک خواهر یا برادر می‌تواند قضاوت را تحت تأثیر قرار دهد، قدرت تشخیص را مختل کند و خاطرات را به شکلی رنگ‌آمیزی کند که دیگران، حتی سال‌ها پس از چنین فقدانی، متوجه آن نشوند.»

قرار است کتاب «آواز قو: دایانا، خواهر من» به زودی در بریتانیا و سراسر جهان منتشر شود. این کتاب داستان زندگی شاهدخت دایانا را از نگاه ارل اسپنسر روایت می‌کند.

یک منبع گفت راننده کامیون در هلند برای استراحت در پارکینگی توقف کرده بود و هنگام سرقت کتاب‌ها در کابین خواب بود.

روزنامه دیلی‌میل، که نخستین بار خبر سرقت را منتشر کرد و بخش‌هایی از کتاب را به‌صورت دنباله‌دار منتشر می‌کند، نوشت این سرقت در منطقه‌ای روستایی در هلند رخ داده است.

بی‌بی‌سی برای اظهارنظر با ناشر کتاب، «پنگوئن مایکل جوزف»، از زیرمجموعه‌های پنگوئن رندوم‌هاوس، و ناشر هلندی «اوورآمستل» که حق انتشار کتاب در هلند را دارد، تماس گرفته است.

بر اساس بخش‌هایی از خاطرات ارل اسپنسر که دیلی‌میل منتشر کرده است، او به یاد می‌آورد که نیمه‌شب ۳۱ اوت ۱۹۹۷، در خانه‌اش در کیپ‌تاون آفریقای جنوبی، با تماس تلفنی خواهرش جین از سانحه تصادف دایانا باخبر شد.

در این کتاب از قول برادر دایانا ادعا شده است:«برخلاف دیگر افرادی که با من تماس گرفتند و از شدت شوک به سختی می‌توانستند تسلیت بگویند یا پیشنهاد کمک بدهند، او به شکلی هیجان‌زده صحبت می‌کرد؛ آن زمان به یاد دارم که با خودم فکر کردم انگار برنده بخت‌آزمایی شده است.»

به گفته ارل اسپنسر، چارلز همچنین به او گفته بود که همان صبح زود، در اقامتگاه بالمورال، خبر مرگ مادرشان را در اتاق‌هایشان به شاهزاده ویلیام و شاهزاده هری اطلاع داده است.

ارل اسپنسر در خاطرات خود درباره زندگی مشترک پرتنش خواهرش نوشته و ادعا کرده است که چارلز در آستانه مراسم ازدواجشان در ژوئیه ۱۹۸۱ به دایانا گفته بود: «از ازدواج با او بسیار خوشحال است، اما... در واقع عاشق او نیست.»

ارل اسپنسر می‌نویسد که مشکلات در این ازدواج خیلی زود «بسیار جدی» شد و می‌افزاید که «اطمینان دارد هر یک از آن دو، گاهی از دیگری به ستوه می‌آمدند و احساس درماندگی می‌کردند.»

او اکنون بر این باور است که خواهرش به اختلال کم‌توجهی - بیش‌فعالی (ADHD) مبتلا بوده و در نتیجه این وضعیت، از «حساسیت شدید به طرد شدن» نیز رنج می‌برده است؛ وضعیتی که او آن را «درد عاطفی شدیدی در واکنش به طرد شدن یا انتقاد دیگران» توصیف می‌کند.

ارل اسپنسر می‌نویسد که دایانا در سال‌های پایانی زندگی‌اش بیش از یک بار به خودکشی فکر کرده بود، اما عشق به پسرانش «مانع از آن شد که پا را فراتر بگذارد».

شاهدخت دایانا در سال ۱۹۹۷ در پی تصادف خودرو در پاریس در ۳۶ سالگی درگذشت. پسرانش، شاهزاده ویلیام و شاهزاده هری، هنگام مرگ او به‌ترتیب ۱۵ و ۱۲ سال داشتند.

ماه گذشته، چارلز اسپنسر هنگام اعلام انتشار این کتاب، در آستانه سی‌امین سالگرد مرگ خواهرش توضیح داد که با موجی از درخواست‌ها برای انجام مصاحبه روبه‌رو شده است و ترجیح داده دیدگاه‌ها و خاطرات خود را روی کاغذ بیاورد، نه اینکه «بار دیگر با ناراحتی، نظرات دیگران را درباره این موضوع بخواند.»

او با اشاره به سخنرانی‌اش در مراسم خاکسپاری دایانا در سپتامبر ۱۹۹۷ در کلیسای وست‌مینستر افزود: «هدف این کتاب بیان حقیقت درباره دایانا از نگاه برادرش است. همانطور که هنگام سخنرانی در مراسم خاکسپاری‌اش تلاش کردم این کار را انجام دهم.»

«می‌خواهم از جانب دایانا سخن بگویم و این کار را با نگاهی آشکارا مثبت انجام دهم.»

ارل اسپنسر در سخنرانی مراسم خاکسپاری، شاهدخت دایانا را «تجسم مهرورزی، وظیفه‌شناسی، خوش‌پوشی و زیبایی» توصیف کرد و افزود: «در سراسر جهان، او نماد انسان‌دوستی بی‌چشمداشت بود... پرچم‌دار حقوق کسانی که به‌راستی تحت ستم بودند.»

او همچنین از این سخنرانی برای انتقاد از رسانه‌ها استفاده کرد و گفت دایانا بیش از هر فرد دیگری در دوران معاصر هدف تعقیب رسانه‌ها و عکاسان قرار داشت. اسپنسر همچنین متعهد شد از شاهزاده ویلیام و شاهزاده هری محافظت کند و نگذارد آنها سرنوشتی مشابه را تجربه کنند.

به نظر می‌رسد کتاب ارل اسپنسر درباره خواهرش، بار دیگر دوره‌ای بسیار دشوار از تاریخ معاصر خانواده سلطنتی را پیش روی افکار عمومی قرار خواهد داد.

مرگ دایانا، چهره‌ای بسیار محبوب، در تصادف خودرو در سال ۱۹۹۷، فضای پرالتهابی ایجاد کرد. در آن فضا، اعضای خانواده سلطنتی متهم بودند که احساس و همدلی نشان نمی‌دهند و به نظر می‌رسید از حال‌وهوای عمومی جامعه فاصله گرفته‌اند.

سخنرانی احساسی و اعتراض‌آمیز ارل اسپنسر در مراسم خاکسپاری، بر فضای نارضایتی درباره مرگ زودهنگام دایانا افزود.

شاهزاده هری پیشتر گفته بود راه رفتن پشت تابوت مادرش در ۱۲ سالگی، کاری بود که «نباید از هیچ کودکی خواسته شود».

او در سال ۲۰۱۷ به بی‌بی‌سی گفت «نظری درباره درست یا غلط بودن آن» ندارد، اما «وقتی به گذشته نگاه می‌کند»، خوشحال است که در مراسم آن روز حضور داشته است.