تبلیغ جنجالی سیدنی سوئینی برای یک سایت شرط‌بندی؛ چرا ورزشکاران زن خشمگین شدند؟

منتشر شده در
زمان مطالعه: ۷ دقیقه

ورزشکاران زن علیه تبلیغ جنجالی شرط‌بندی با حضور سیدنی سوئینی، بازیگر سرشناس آمریکایی موضع گرفته‌اند.

این آگهی که در فضای آنلاین به‌سرعت فراگیر شده، سیدنی سوئینی را در حالی نشان می‌دهد که برهنه است، اما بخش‌هایی از بدن خود را با وسایل مختلف ورزشی پوشانده است.

این آگهی واکنش‌های تندی را برانگیخته است و بسیاری از ورزشکاران زن از جنسی‌سازی زنان در ورزش و این واقعیت انتقاد کرده‌اند که زنان ورزشکار اغلب به جای دستاوردهای ورزشی‌شان، بر اساس ظاهرشان مورد قضاوت و تعریف قرار می‌گیرند.

آریان تیتماس، قهرمان المپیک این گونه واکنش نشان داد: «این سیلی به صورت زنان است.» او جمله ورزشکارانی است که علیه تبلیغ یک شرکت شرط‌بندی ورزشی با حضور سیدنی سوئینی، بازیگر آمریکایی، اعتراض کرده‌اند.

امی هانت، که اوایل تابستان امسال برای چهارمین بار قهرمان اروپا شد، پس از آنکه در فینال دوی ۲۰۰ متر مسابقات «آلتیمیت چمپیونشیپ» در بوداپست با ثبت بهترین زمان فصل خود، ۲۲٫۱۰ ثانیه، در جایگاه چهارم قرار گرفت، به این تبلیغ اشاره کرد.

هانت پس از مسابقه گفت: «سیدنی سوئینی، زنان در ورزش این شکلی هستند.»

او با اشاره به زمان ۲۱٫۴۷ ثانیه‌ای ملیسا جفرسون-وودن، که چهارمین رکورد سریع تاریخ در این ماده به شمار می‌رود، افزود: «۲۱٫۴ ثانیه. عضله. کار سخت، خون، عرق و اشک. این است یک شب زیبا.»

در مقابل، آریان تیتماس، دارنده چهار مدال طلای المپیک در شنا، گفت: «این فقط سیلی به صورت همه زنانی نیست که زندگی خود را وقف کامل کردن مهارت و رشته ورزشی‌شان کرده‌اند، بلکه سیلی به صورت همه زنانی است که ورزش را به خاطر آنچه واقعا هست دوست دارند.»

او افزود: «چطور ممکن است همچنان در دنیایی زندگی کنیم که کسب درآمد از بدن یک زن و جنسی‌سازی ورزش زنان، امری عادی تلقی شود؟»

سوئینی به طور مستقیم به این انتقادها پاسخ نداده است، اما در شبکه‌های اجتماعی مجموعه‌ای از عکس‌ها را منتشر کرد که در آنها ورزشکاران دیگری به‌صورت برهنه یا با پوششی بسیار اندک ژست گرفته‌اند؛ اقدامی که ظاهرا با هدف نشان دادن وجود معیارهای دوگانه انجام شده است.

در میان این تصاویر، جلدهای مجله «ای‌اس‌پی‌ان» با حضور چهره‌هایی مانند سرنا ویلیامز، ستاره تنیس، و روندا روزی، مبارز هنرهای رزمی ترکیبی، دیده می‌شد. همچنین عکس‌هایی از ورزشکاران مرد، از جمله مایلز گرت، بازیکن لیگ فوتبال آمریکایی، و کارل-آنتونی تاونز، بسکتبالیست، نیز در این مجموعه وجود داشت.

این موج انتقادها تنها به چند چهره محدود نبوده است. بسیاری از ورزشکاران از رشته‌های مختلف نیز ویدئوهایی از خود هنگام رقابت یا تمرین منتشر کرده‌اند و از ناامیدی‌ها، دشواری‌ها و چالش‌هایی گفته‌اند که در طول دوران حرفه‌ای خود با آن روبه‌رو بوده‌اند.

بازیگری جنجالی

سیدنی سوئینی ۲۹ ساله با بازی در مجموعه تلویزیونی سرخوشی (یوفوریا)به شهرت رسید و از جمله فیلم‌های او می‌توان به هر کسی جز تو و خدمتکار اشاره کرد.

سوئینی سال گذشته نیز در تبلیغ جنجالی دیگری حضور داشت؛ تبلیغی برای شلوارهای جین شرکت «امریکن ایگل» که با شعار «سیدنی سوئینی شلوار جین فوق‌العاده‌ای دارد» منتشر شد.

این تبلیغ نیز با واکنش منفی برخی کاربران شبکه‌های اجتماعی روبه‌رو شد. بخشی از انتقادها به بازی زبانی میان دو واژه «jeans» (شلوار جین) و «genes» (ژن‌های وراثتی) مربوط می‌شد؛ موضوعی که بحث‌هایی درباره نژاد و معیارهای زیبایی به راه انداخت.

این موج واکنش‌ها را گریسی کریمر، ژیمناست آمریکایی، آغاز کرد. او ویدئویی تدوین‌شده از تمرین‌های خود منتشر کرد و روی آن نوشت: «نمی‌دانم سیدنی سوئینی چه کار می‌کرد، اما زنان در ورزش این شکلی هستند.»

کریمر به بی‌بی‌سی گفت: «انتظار چنین واکنشی را نداشتم. فقط می‌خواستم زنان را تشویق کنم و به آنها یادآوری کنم که ممکن است چنین تبلیغ‌هایی را ببینند، اما این تنها چیزی نیست که اهمیت دارد.»

او همچنین گفت دیدن اینکه بسیاری از ورزشکاران به این موج پیوسته‌اند، بسیار دلگرم‌کننده بوده است.

کریمر افزود: «متاسفانه این که تقریبا در تمام دوران حرفه‌ای‌ام با من مانند یک شیء برخورد شده، به من این احساس را داده که به اندازه کافی قوی هستم تا درباره این موضوع حرف بزنم و از زنانی دفاع کنم که نمی‌خواهند به چشم یک شیء دیده شوند یا در این روایت ناخوشایندی گرفتار شوند که مدت‌هاست ترویج شده است.»

چرا این تبلیغ سیدنی سوئینی تا این حد جنجالی شده است؟

سوفی کیپ‌ول، دوچرخه‌سوار بریتانیایی و قهرمان المپیک، همچنین لیزا نویمن و الی بوتمن، بازیکنان راگبی، و تیلی کرنز، بازیکن استرالیایی واترپلوی المپیکی، نیز تجربه‌های خود را به اشتراک گذاشتند.

کیپ‌ول پس از آنکه پستش توجه زیادی جلب کرد، به بی‌بی‌سی اسپورت گفت: «فکر می‌کنم دیدن این تعداد از زنانی که برای اظهارنظر درباره این موضوع پیش‌قدم شده‌اند، بسیار تاثیرگذار است.»

او افزود: «تصویر بسیار مشخصی از زنان در ارتباط با ورزش ارائه می‌شود و به نظرم مشکل دقیقا همین‌جاست. چرا این باید تصویر یک کارزار مرتبط با ورزش باشد؟ چرا می‌خواهند یک زن را به این شکل به نمایش بگذارند، به جای آنکه مثلا یک ورزشکار یا هر شخصیت دیگری را نشان دهند که بیشتر با خودِ ورزش ارتباط دارد؟»

کیپ‌ول می‌گوید مسئله لزوما این نیست که مردم از حق تصمیم‌گیری یک فرد درباره بدن خودش ناراحت باشند؛ مشکل این است که به نظر می‌رسد این تنها روایتی است که درباره زنان در ورزش مطرح می‌شود، یا دست‌کم روایتی است که بیشترین توجه و محبوبیت را به خود جلب می‌کند.

الکس متیوز، بازیکن انگلیسی راگبی، نیز گفت تبلیغ‌هایی مانند آگهی سوئینی نباید باعث شوند دختران جوان تصور کنند تنها یک نوع بدن ایده‌آل وجود دارد.

او به بی‌بی‌سی گفت: «شما به آن بدن کامل و ایده‌آل‌شده دست پیدا نمی‌کنید. به‌ویژه در راگبی؛ چون در غیر این صورت اصلا نمی‌شد یک تیم تشکیل داد. هر نوع بدنی نقطه قوت خودش را دارد.»

متیوز که در مسابقات راگبی بازی‌های المپیک توکیو ۲۰۲۰ نماینده بریتانیا بود، گفت یکی از «الهام‌بخش‌ترین» جنبه‌های حضور در دهکده المپیک این بود که «افراد مسن‌تر، جوان‌تر، بلندقدتر و افرادی با جثه‌های درشت‌تر» را می‌دید که همگی در کاری که انجام می‌دادند، بهترین بودند.

مبارزه با جنسی‌سازی زنان در ورزش

به گفته جاشوا لوئیس، متخصص بازاریابی و کسب‌وکار در دانشگاه نیویورک، هدف این شرکت که سیدنی سوئینی در آن سهام دارد و تازه وارد بازار شده است، دقیقا ایجاد جنجال و جلب توجه است.

لوئیس به روزنامه نیویورک تایمز گفت: «این شرکت سهم چندان بزرگی از بازار ندارد؛ بنابراین دوقطبی کردن افکار عمومی برای آن راهبردی منطقی به شمار می‌رود.»

او افزود: «آن‌ها روی این موضوع شرط بسته‌اند، اگر بخواهیم از این بازی با کلمات استفاده کنیم، که مخاطبانشان همان افرادی نباشند که بیش از همه از این تبلیغ آزرده شده‌اند.»

با این حال، بسیاری از تحلیلگران معتقدند این رویکرد در تضاد با یکی از روندهای مهم ورزش در سال‌های اخیر قرار دارد؛ تلاشی برای جلوگیری از جنسی‌سازی ورزشکاران زن.

برای نمونه، در آخرین دوره مسابقات قهرمانی دوومیدانی اروپا که در شهر بیرمنگام بریتانیا برگزار شد، برای نخستین بار دستورالعمل‌هایی به اجرا درآمد تا دوربین‌های تلویزیونی از نماهایی که ممکن است به جنسی‌سازی ورزشکاران زن منجر شود، استفاده نکنند.

هالی بردشاو، ورزشکار بریتانیایی و دارنده مدال برنز پرش با نیزه در المپیک پاریس ۲۰۲۴، که یکی از ورزشکاران مشورت‌دهنده برای بازنگری در معیارهای پخش تلویزیونی بود، گفت: «شیوه‌ای که ورزش ما در پخش زنده به نمایش گذاشته می‌شود می‌تواند فوق‌العاده تاثیرگذار باشد، اما گاهی برای زنانی که رقابت می‌کنند و همچنین برای زنان و دخترانی که آن را تماشا می‌کنند، زیان‌بار است.»

مطالعه‌ای که در یک نشریه بریتانیایی منتشر شد، نشان می‌دهد ۷۰ درصد زنان به دلیل نوع پوشش ورزشی، ورزش را کنار می‌گذارند.

به همین دلیل، برخی رشته‌های ورزشی، از جمله هندبال، قوانین خود را تغییر داده‌اند تا زنان بتوانند در انتخاب نوع پوششی که هنگام ورزش از آن استفاده می‌کنند، حق انتخاب بیشتری داشته باشند.

تس هاوارد، هاکی‌باز انگلیسی که سرپرستی این پژوهش را بر عهده داشته، گفت: «رویای من حضور در بازی‌های المپیک است، اما رویای دیگرم این است که ورزشکاران در المپیک حق انتخاب داشته باشند و بتوانند میان شورت ورزشی و دامن ورزشی، هر کدام را که می‌خواهند بپوشند.»