Hii ni tovuti ya maandishi pekee ambayo inatumia data kidogo. Tazama toleo kuu la tovuti likijumuisha picha na video zote.
Pata maelezo zaidi kuhusu toleo hili la linalotumia kiasi kidogo cha data
Kwa nini mkutano wa Trump, Putin na Xi umeibua wasiwasi Ulaya?
Maandalizi ya mkutano wa kwanza kabisa wa viongozi wa China, Urusi na Marekani yameibua wasiwasi barani Ulaya, huku baadhi ya watu wakitazama mkutano huo kama ukumbusho wa mgawanyiko wa dunia katika maeneo ya ushawishi uliotokea baada ya Vita kuu vya pili vya dunia.
Rais wa Urusi Vladimir Putin, akiwa ameandamana na kundi la wanafunzi wa shule, alisimama mbele ya sanamu kubwa ya Waziri Mkuu wa Uingereza Winston Churchill, Rais wa Marekani Franklin D. Roosevelt na kiongozi wa Umoja wa Kisovieti Joseph Stalin katika Mkutano wa Yalta wa Februari 1945, wakati alipotembelea maonesho katika ukumbi wa Manege uliopo Red Square mjini Moscow tarehe 4 Novemba.
"Hawa walikuwa viongozi wa madola matatu makubwa waliokutana kujadili namna dunia inavyopaswa kupangwa baada ya vita," Putin aliwaambia watoto hao.
Mkutano kati ya Putin, Rais wa Marekani Donald Trump na Rais wa China Xi Jinping umepangwa kufanyika Novemba 18-19, wakati viongozi hao watatu watakapokuwa mjini Shenzhen kwa mkutano wa Ushirikiano wa kiuchumi wa Asia na Pasifiki (APEC).
Msemaji wa Ikulu ya White House, Olivia Wells, amethibitisha kuwa mkutano huo utafanyika.
Ripoti za kwanza kuhusu pendekezo la Kremlin la mkutano huo zilipoibuka katikati ya Oktoba, zilisababisha wasiwasi katika Umoja wa Ulaya (EU) na Ukraine, huku watu wengi wakikumbushia mkutano wa viongozi wa muungano uliopambana na Hitler uliofanyika Yalta, makazi ya zamani ya watawala wa Urusi kwenye pwani ya Bahari Nyeusi.
Kwa upande wake, upanuzi wa eneo la ushawishi wa Umoja wa Kisovieti katika Ulaya Mashariki ulipitishwa.
Pia kulikuwa na makubaliano ya siri kuhusu Asia Mashariki, ambapo Umoja wa Kisovieti ulitarajiwa kupata maeneo ya Kijapani ya Sakhalin Kusini na Visiwa vya Kuril, kurejeshewa kituo chake cha kijeshi cha Port Arthur nchini China, na kutambuliwa kwa maslahi maalum ya kiuchumi ya Kisovieti katika eneo la Manchuria.
Tangu wakati huo, katika nchi za Ulaya Mashariki, neno "Yalta" mara nyingi limekuwa likitumiwa kumaanisha makubaliano ya kisiasa yanayofanywa na mataifa makubwa kwa maslahi yao wenyewe, bila kuzingatia maslahi ya mataifa madogo.
Kwa mtazamo huo, mkutano wa Yalta unaonekana kama mfano wa namna dunia ilivyogawanywa katika maeneo ya ushawishi wa madola makubwa, hata pale ambapo nchi ndogo au maeneo yao yalihusika moja kwa moja katika maamuzi hayo.
Rais wa Ukraine, Volodymyr Zelensky, alijibu kwa kusema:
"Sitaki kabisa mkutano huu ugeuke kuwa Yalta-2, Yalta-3 au Yalta-4, na maeneo ya ushawishi yakagawiwa upya kati ya mataifa makubwa."
Aliongeza:
"Baada ya mkutano wa Alaska, ikiwa mambo yataendelea kama maafisa wa Urusi wanavyopendekeza sasa katika wito wao wa kuwa na 'Yalta' mpya, hili linaweza kuwa ushindi mkubwa wa pili wa kidiplomasia kwa Urusi."
Kwa upande wake, Kansela wa Ujerumani Friedrich Merz amesema kuwa mazungumzo ya kumaliza vita nchini Ukraine lazima yafanyike kwa ushiriki wa nchi za Ulaya.
"Ulaya lazima na inataka kuwa sehemu ya mchakato huu," alisema.
"Masuala muhimu ya makubaliano ya amani, iwe ni vikwazo au mfumo wa usalama wa bara la Ulaya, yanaweza kutatuliwa tu kwa uwepo wetu sisi Wazungu.
Pande zote zinafahamu hilo."
Wingu lisilokuwa la kawaida
Hata hivyo, ingawa huenda Putin anatafuta uungwaji mkono wa kumaliza vita vya Ukraine kwa masharti yanayoifaa Urusi, bado haijulikani ni nini hasa anataka kujadili na Trump na Xi, kwa mujibu wa ripoti ya Wall Street Journal.
"Kwa sasa kuna rasimu za awali tu za mada zinazoweza kujadiliwa katika ngazi hiyo ya juu na katika muundo huu usio wa kawaida," alisema Yuri Ushakov, mshauri wa rais wa Urusi. "Nadhani suala la Ukraine litatajwa kwa namna fulani."
Hata hivyo, Trump ana mtazamo tofauti kuhusu ajenda inayoweza kujadiliwa katika mkutano huo.
Amesema yuko tayari kukutana na Putin na Xi, lakini si kwa ajili ya kujadili Ukraine:
"Tunaweza kukutana kujadili silaha za nyuklia na upokonyaji wa silaha za nyuklia."
Joseph Torigian, mtaalamu wa masuala ya China na profesa mshiriki katika Chuo Kikuu cha Marekani (American University) mjini Washington, anaamini kuwa China haitaki kujihusisha moja kwa moja na mazungumzo yanayohusu vita vya Ukraine kwa sababu hiyo inaweza kuibua taswira kwamba Beijing imehusika kwa kiasi kikubwa katika mzozo huo.
Alisema kushiriki katika mazungumzo ambayo hayatashirikisha Ulaya pia kunaweza kuimarisha mtazamo kwamba Beijing inaunga mkono Moscow katika vita hivyo, jambo ambalo China inajaribu kwa nguvu zote kuliepuka.
Mtaalamu huyo anasema Beijing pia inaangalia kwa tahadhari mazungumzo kuhusu silaha za nyuklia.
"Sababu moja ni kwamba Urusi na Marekani zina hifadhi kubwa zaidi ya silaha za nyuklia kuliko China," anasema.
"Sababu nyingine ni kwamba Wachina wanaona faida katika kutofahamika kwa ukubwa halisi wa hifadhi yao ndogo ya silaha za nyuklia. Wanapendelea mataifa mengine yasijue kwa usahihi uwezo wa mpango wao wa nyuklia."
Maslahi ya Urusi katika mkutano wa aina hii yako wazi: si tu kuitenga Ulaya katika mazungumzo kuhusu vita vya Ukraine, bali pia kuonyesha tena kwamba Moscow haiwezi kutengwa katika jukwaa la kimataifa.
Faida ya mkutano huo kwa kiongozi wa Marekani pia inaonekana wazi.
"Trump anavutiwa zaidi na hadhi ya kisiasa na taswira ya mkutano huu kuliko jambo lingine lolote," anasema Torigian.
"Anaweza kusema jinsi ilivyo jambo kubwa kwa mataifa makubwa kukutana pamoja, kwamba yeye ndiye wa kwanza kuandaa mkutano wa aina hiyo, na kwamba analeta amani duniani."
Lakini manufaa ya mkutano wa aina hiyo kwa Beijing hayaonekani wazi kwa kiwango hicho.
Torigian anakumbusha kwamba Mkutano wa Yalta si kumbukumbu chungu kwa Ulaya Mashariki pekee, bali pia kwa China, kwa sababu hatima ya nchi hiyo wakati huo iliamuliwa na viongozi wa Uingereza, Umoja wa Kisovieti na Marekani bila ushiriki wa China yenyewe.
Stalin alikuwa ameweka masharti magumu kwa Umoja wa Kisovieti kuingia vitani dhidi ya Japan, yakiwemo kuhakikisha Moscow inatambuliwa kuwa na maslahi maalum katika eneo la Manchuria.
Viongozi wa China walipopata taarifa za makubaliano hayo, walikasirika sana.
"Hata Mao Zedong, baada ya ushindi wa Wakomunisti nchini China mwaka 1949, aliona madai ya Kisovieti yaliyojadiliwa Yalta na katika makubaliano yaliyofuata kama chanzo kikubwa cha kutokubaliana," anasema Torigian.
"Tofauti hizi pia zilichangia kwa kiasi fulani mpasuko uliojitokeza baadaye kati ya China na Umoja wa Kisovieti. Hivyo kwa Wachina, Yalta si kumbukumbu ya inayovutia kabisa."
Kuhusu Ulaya Mashariki, wanahistoria bado wanajadili ni kwa kiwango gani upanuzi wa eneo la ushawishi wa Umoja wa Kisovieti ulikuwa ni kukubaliwa tu kwa hali halisi iliyokuwepo wakati huo.
Kufikia Februari 1945, Jeshi la Kisovieti tayari lilikuwa linadhibiti Romania, Bulgaria na sehemu kubwa za Poland, Hungary na Czechoslovakia.
Hata hivyo, hali ya sasa ni tofauti. Leo, jeshi la Urusi halidhibiti hata maeneo yote ya mashariki mwa Ukraine ambayo Kremlin ilitangaza hapo awali kuwa sehemu ya Urusi.
Tofauti na mwaka 1945, ni mshiriki mmoja tu anayetarajiwa kushiriki katika mkutano huo ambaye anahusika moja kwa moja kwenye vita vinavyoendelea.
Suala la kuaminika na hadhi ya kimataifa
Urusi pia ndiyo nchi pekee ambayo bado inaonekana kuvutiwa na mgawanyiko wa wazi wa dunia katika maeneo ya ushawishi wa mataifa makubwa, anasema Torigian.
Ingawa mkakati wa usalama wa taifa uliopitishwa wakati wa utawala wa Trump unaielezea ulimwengu wa magharibi kuwa eneo la ushawishi zaidi wa Marekani, Washington bado haiko tayari kuacha kuunga mkono Taiwan.
Wakati huo huo, uwepo wa China katika eneo la Amerika ya kusini unaendelea kuwa muhimu kwa maslahi ya Beijing.
Urusi inajiona kama dola kubwa yenye hadhi sawa na Marekani na China, na mara nyingi taarifa rasmi za China huiweka Urusi katika kundi la mataifa yenye uzito unaolingana.
Hata hivyo, Marcin Kaczmarski wa Chuo Kikuu cha Glasgow anasema:
"Nyuma ya pazia, si wataalamu wa China hata viongozi wa China hawaioni Urusi kuwa na nguvu sawa nayo."
Anaongeza:
"Nchi pekee ambayo viongozi na wasomi wa China wanaiona kwa kweli kuwa sawa na China ni Marekani."
Kaczmarski anasema mkutano wa viongozi wa China, Urusi na Marekani unaweza kuongeza hadhi ya kimataifa ya Beijing na kumwonesha Xi Jinping kama mwanasiasa ambaye viongozi wa mataifa mengine makubwa wako tayari kukutana naye.
Lakini kwa upande mwingine, anasema China haihitaji kusababisha hali ya kutoridhika barani Ulaya kutokana na mkutano wa aina hiyo.
Ingawa wasomi wa China wamekuwa wakiutazama Umoja wa Ulaya kwa heshima ndogo zaidi katika miaka ya karibuni, Beijing bado ina nia ya kudumisha uhusiano mzuri na nchi za Ulaya kutokana na umuhimu wao kama washirika wakuu wa biashara.
Wakati huo huo, nafasi ya Trump katika siasa za kimataifa imekuwa na hali ya kutokuwa na uhakika zaidi baada ya chama chake cha Republican kupata pigo katika uchaguzi wa katikati ya muhula wa Bunge la Marekani.
"Swali ni kama China ina nia ya kusaidia kuimarisha hadhi ya kimataifa ya Trump," anasema Kaczmarski.
Katika miaka ya 2000, aliyekuwa Rais wa Marekani George W. Bush alikuwa akiyataja mara kwa mara Makubaliano ya Yalta kama uovu wa kihistoria alipokuwa akitembelea nchi za Ulaya Mashariki.
Gazeti la The New York Times liliandika wakati huo kwamba ujumbe huo ulimlenga hasa kiongozi wa Urusi.
Bush alikuwa akimjulisha Putin kwamba Urusi haina haki ya kuingilia mambo ya nchi jirani na kwamba ilipaswa kuomba radhi kwa vitendo vya zamani vya Umoja wa Kisovieti.
"Hakuna tena Yalta," Bush alitangaza mjini Vilnius mwaka 2002.
Iwapo, miaka 25 baadaye, Putin ataweza kuwakutanisha viongozi wa Marekani na China katika mfumo unaofanana hata kwa mbali na Mkutano wa Yalta, hilo litachukuliwa kuwa ushindi wa kiishara kwa kiongozi huyo wa Urusi, hata kama mkutano wenyewe hautatoa maamuzi au matokeo makubwa ya moja kwa moja.