انتخابات محلی؛ ‌نخست‌وزیر بریتانیا گفت اشتباهات را می‌پذیرد اما کنار نمی‌رود

زمان مطالعه: ۴ دقیقه

کی‌یر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا، گفت که اشتباهات را می‌پذیرد و آماده است که ثابت کند کسانی که در رهبری او تردید دارند اشتباه می‌کنند. درحالی‌که فشارهای برای استعفای نخست‌وزیر به اوج رسیده است، او گفت که برای چالش‌های بی‌سابقه‌ای که بریتانیا با آنها مواجه است او بهترین گزینه است.

آقای استارمر گفت: «البته، مانند هر دولتی ما هم اشتباهاتی داشته‌ایم. اما تصمیم‌های بزرگ سیاسی را درست گرفتیم. منظورم این است که اگر به توصیه سایر احزاب گوش داده بودیم، الان گرفتار بن‌بست ایران بودیم.»

گمانه‌زنی‌ها درباره آینده سیاسی نخست‌وزیر بریتانیا از زمان انتخابات محلی پنجشنبه (۷ مه) شدت گرفته است؛ انتخاباتی که حزب کارگر، به رهبری کی‌یر استارمر، نزدیک به ۱۵۰۰ کرسی شوراهای محلی در انگلستان را از دست داد، در اسکاتلند هم عقب‌تر نشست، در ولز نیز پس از ۲۷ سال در صدر، به رتبه سوم سقوط کرد.

این شکست سنگین انتخاباتی باعث شد تعدادی از نمایندگان حزب کارگر خواستار کناره‌گیری یا تعیین زمانی برای آن شوند.

آقای استارمر در سخنرانی خود روز دوشنبه (۱۱ مه) در مرکز لندن گفت که «مسئولیت» این شکست‌ها را می‌پذیرد، اما تاکید کرد که کنار نخواهد کشید: «از این واقعیت فرار نمی‌کنم که برخی، حتی در حزب خودم، به من تردید دارند.»

او افزود که «از این هم فرار نمی‌کنم که باید ثابت کنم آنها اشتباه می‌کنند و این کار را خواهم کرد.»

کاترین وست، یکی از نمایندگان رده‌پایین حزب کارگر در پارلمان، گفته بود که از بعدازظهر دوشنبه برای به چالش کشیدن رهبری حزب و معرفی جانشینی برای آقای استارمر اقدام می‌کند.

پس از سخنرانی‌ نخست‌وزیر، خانم وست در بیانیه‌ای گفت:

«به سخنرانی نخست‌وزیر امروز صبح گوش دادم. از انرژی و ایده‌های تازه استقبال می‌کنم. با این حال، با تاسف به این نتیجه رسیده‌ام که سخنرانی امروز صبح، بسیار کم و بسیار دیرهنگام بود.»

او نوشت: «نتایج انتخابات پنجشنبه گذشته نشان می‌دهد که نخست‌وزیر نتوانسته است امید ایجاد کند. آنچه اکنون به نفع حزب و کشور است، یک انتقال منظم قدرت است.»

او به خبرگزاری پرس آسوسیشن (پی‌ای) گفت که سخنان آقای استارمر «صمیمانه» بود اما «واقعیت ریاضی تعداد کرسی‌هایی که پنجشنبه از دست دادیم را تغییر نمی‌دهد».

بیش از ۳۰ نماینده حزب کارگر گفته‌اند که آقای استارمر باید استعفا دهد یا جدول زمانی خروج خود را مشخص کند.

برای به چالش کشیدن رهبر حزب، رای ۸۱ نماینده حزب کارگر لازم است.

آقای استارمر درباره چالش‌های بزرگ پیش روی بریتانیا صحبت کرد از جمله ملی‌ کردن صنایع فولاد، ممنوعیت ورود «آشوبگران راست افراطی» به بریتانیا برای راهپیمایی روز شنبه، و طرحی برای قرار دادن بریتانیا «در قلب اروپا».

او وضعیت کنونی را «نبردی برای حفظ روح و مظهر ملتمان» توصیف کرد و هشدار داد که اگر حزب کارگر شکست بخورد، کشور به «مسیری بسیار تاریک» خواهد افتاد.

او گفت که حزب کارگر ضعیف نمی‌تواند در انتخابات پیروز شود و تنها راه پیروزی قویتر شدن حزب کارگر است.

پس از سخنرانی، شماری از نمایندگان رده‌پایین حزب از نخست‌وزیر حمایت کردند و گفتند او نشان داد «ابعاد چالش» پیش روی کشور را درک می‌کند. اما برخی دیگر همچنان خواستار استعفای او شدند.

آنجلا رینر، معاون پیشین نخست‌وزیر، که خود نیز از گزینه‌های احتمالی رهبری حزب به شمار می‌رود، روز دوشنبه در سخنرانی برای اتحادیه کارگران ارتباطات گفت که تصمیم برای ممانعت از نامزدی اندی برنهام، شهردار منچستر، برای نمایندگی حزب کارگر باید «اصلاح» شود:

«ما به‌عنوان یک حزب باید بهتر از این عمل کنیم و فقط زمانی می‌توانیم ثابت کنیم به ارزش‌های حزب کارگر پایبندیم که منافع عمومی را بالاتر از جناح‌بندی قرار دهیم.»

«می‌توانیم با این شروع کنیم که بپذیریم هرگز نباید مانع اندی برنهام می‌شدیم.»

«این اشتباهی بود که رهبری حزب باید آن را جبران کند.»

اندی برنهام، شهردار منچستر، حدود سه ماه و نیم پیش قصد داشت با نامزدی در انتخابات میان‌دوره‌ای نماینده پارلمان شود، اما کمیته اجرایی ملی حزب کارگر مانع نامزدی او شد.

آقای استارمر در یادداشتی در روزنامه گاردین روز جمعه مسئولیت نتایج انتخابات را پذیرفت و نوشت که حزب کارگر «نتوانست اعتماد عمومی را حفظ کند، این که ما به اندازه کافی برای ایجاد تغییر تلاش می‌کنیم».

او نوشت پاسخ دادن به پیام رای‌دهندگان مهم است اما «به معنای چرخش به راست یا چپ نیست».

دولت آقای استارمر از سال ۲۰۲۴ بر سر کار است؛ زمانی که با یک پیروزی قاطع به ۱۴ سال حاکمیت حزب محافظه‌کار پایان داد.

محبوبیت نخست‌وزیر بریتانیا به‌ویژه از زمان رسوایی پیتر مندلسون کاهش یافته است؛ آقای مندلسون که به جفری اپستین، سرمایه‌دار و مجرم جنسی، نزدیک بود به‌عنوان سفیر بریتانیا در آمریکا منصوب شد. کاهش کمک‌هزینه سوخت زمستانی، افزایش هزینه‌های زندگی، و سیاست بریتانیا در جنگ غزه هم از دیگر عوامل کاهش محبوبیت او است.