Hindistan'da kızının eğitimi için yalınayak koşan anneye ödül

Hindistan'da Ramabai Ranveer adlı kadın, hiç antrenman yapmamış ve hatta koşu ayakkabısı bile giymemiş olmasına rağmen ağustos ayında ilk yarışını yalınayak koşarak kazandı.

Amrit Daud koşusundaki üç kilometrelik mücadeleye, 47 yaşındaki bekar anne kızının yüksek öğrenim masrafları için katılmıştı.

Ramabai daha sonra, kazandığı 3000 rupilik (31 dolar) ödülü kitap ve kırtasiye malzemelerine harcayabildiği için "çok mutlu" olduğunu söyledi.

Hindistan'da, üniversite diplomasının maliyetiyle kıyaslandığında bu kadar cüzi bir miktarı almak için Ramabai'nin gösterdiği olağanüstü çaba büyük yankı uyandırdı.

Eğitim protestoları, yılın büyük bir bölümünde ülkeyi karıştırmıştı. Hicivci bir gençlik hareketi, hayal kırıklığına uğramış bir neslin öfkesini dile getiriyor.

Geçen ay yayınlanan bir resmi rapora göre, üniversite mezunlarının sadece %8'i diplomalarını kullanabilecekleri bir iş bulabiliyor. Mezunlarda işsizlik oranı %29,1 ile hiç okula gitmemiş olanlara kıyasla dokuz kat daha yüksek.

Öğrencilerin öfkesi devam ederken, Ramabai'nin yalınayak yaptığı koşu sosyal medyada ve Hindistan'ın önde gelen gazetelerinde önemli yer tuttu.

Kimilerine göre, başarısı annelik fedakarlığının ve ebeveynlerin çocuklarını yoksulluktan kurtarmak için ne kadar ileri gidebileceklerinin sembolü.

Kimilerine göre ise bu durum, Hindistan'ın eğitim sistemini saran çürümeyi ve eğitim sisteminin sosyal hareketlilik aracı olabileceğine inanmanın ne kadar boş olduğunu özetliyor.

Sosyal medya kullanıcısı Shoma Sarkar, koşunun videosunun altına "Bu bizim için bir toplum olarak zafer mi yoksa utanç mı?" diye yazdı.

Ödül parası

Ramabai için her şey oldukça basit bir durumla başladı. 22 yaşındaki en büyük kızı Pooja, yarışmak istiyordu.

Ramabai, Batı Maharashtra'daki Beed'deki evinden BBC News Marathi'ye yaptığı açıklamada "Kızım sabah erkenden yanıma geldi ve 'Anne, bir koşu yarışına katılmak istiyorum' dedi" diye anlatıyor.

"Ona nerede olduğunu sordum, yakınlarda olduğunu söyledi. Ödül parasını kazanırsa eğitimine yardımcı olacağını belirtti."

"Küçük kızım Nanded'de yaşıyor. Ona kitap alması için para veremedim ve bu yüzden sekiz gün boyunca telefonda benimle konuşmadı. Bu yüzden koşup, yarışı kazanmam gerektiğine karar verdim."

"Tek dileğim ödülü kazanmaktı."

Ramabai o kadar kararlıydı ki yarış sırasında terlikleri ayağından kaymaya başlayınca bile, terliklerini çıkarıp, yerel giysisi sarisini yukarı çekti ve koşmaya devam etti.

Engellerden kurtulan kadın, sonunda 30-60 yaş aralığındaki diğer yarışmacıların önüne geçmeyi başardı ve birinciliği elde etti.

Kocasının 2012'de ölümünün ardından evin sorumluluğunu Ramabai üstlendi.

"Bulabildiğim her işte çalıştım" diyor.

"Başkalarının tarlalarından soya fasulyesi ve nohut topladım. Ayrıca zerdeçal topladım, pişirdim ve sattım."

13 yaşında okulu bırakmış olan Ramabai, kızlarının daha ileriye gitmeleri konusunda kararlıydı.

"Yaşadığım sürece kızlarıma iyi bir eğitim vermek için elimden gelen her şeyi yapmam gerektiğine inanıyorum."

Hem Pooja hem de kız kardeşi Arati, kamu sektöründe çalışmak için gerekli sınavları geçmeye çalışıyorlar.

Pooja, Ramabai'nin aşçı olarak çalıştığı hazırlık okulunda polis alımı için eğitim alıyor. Visva-Bharati Üniversitesi'nde bilgisayar bilimleri öğrencisi olan Arati ise kamu hizmeti sınavlarına hazırlanıyor.

Dünyanın en kalabalık ülkesinde, kamu sektörü işleri, orta sınıfa yükselmenin geçerli yollarından birini sunmanın yanı sıra, emeklilik ve konut yardımlarıyla ömür boyu güvence de sağlıyor.

Milyonlarca öğrenci, yüksek sınavlara hazırlanmak için yıllarını ve büyük servetlerini yatırıyor.

Ancak bu hayati önem taşıyan testlerin güvenilirliği, usulsüzlükler nedeniyle sekteye uğradı.

Son kullanma tarihi geçmiş yiyecekler

Mayıs ayında, Hindistan'ın en büyük tıp fakültesi giriş sınavı olan Ulusal Yeterlilik ve Giriş Sınavı bir sızıntı nedeniyle iptal edildi ve yaklaşık iki milyon öğrenci bu zorlu sınavı yeniden almak zorunda kaldı.

Olağanüstü bir öfke patlaması, hicivci Hamamböceği Halk Partisi'ni (CJP) bir gençlik hareketine dönüştürdü.

Z kuşağının önderliğindeki büyük protestolar, Temmuz ayında eğitim bakanının istifasıyla sonuçlandı. Kampanya şimdi de, kırsal kesimlerdeki çökmekte olan altyapı ve eşitsizlikleri ele alarak, devlet okullarının yeniden yapılandırılması talebiyle genişledi.

CJP'nin kurucusu Abhijeet Dipke, Ramabai'nin bölgesine yakın bir okulu ziyaretinde "Hindistan'ın kırsal kesimindeki çocuklar en azından onurlu bir eğitim almalı" dedi.

Hingoli'deki okulda kız öğrenciler için tuvalet yoktu ve öğle yemeklerinde tarihi geçmiş gıda paketleri yiyorlardı.

'Sistem sorunları'

Yetkililer gençlik hareketine hem tazyikli suyla hem de tavizlerle karşılık verirken, Ramabai'nin başarısı dikkatlerini çekti. Bu ayın başlarında, Hindistan Yüksek Mahkemesi Başkanı Surya Kant, bölgeye Ramabai'ye 50 bin rupi mali yardım sağlaması talimatını verdi.

Ancak Üniversite Ödenekleri Komisyonu başkanlığını yapan Sukhadeo Thorat, Ramabai ve kızlarının daha derin, sistem sorunlarına işaret ettiğini söylüyor.

"Bir kadın kızının eğitimi için bu kadar çaresizce koşturmak zorunda kalıyorsa, bu hükümetin eğitim planlarının yeterince uygulanmadığını gösteriyor" diyor.

"Hem merkezi hem de eyalet hükümetleri eğitim için çeşitli programlar yürütüyor ancak bunların uygulanması düzgün değil."

Bu arada Ramabai'nin tek isteği kızlarının "mutlu bir hayat sürmesi".

"Onların benim yaşadığım zorlukları yaşamalarını istemiyorum" diyor.

"Çamurda boğuşmak ya da kavurucu güneş ve yağmur altında yolculuk yapmak zorunda kalmalarını istemiyorum."

"Benim çektiğim acıları kızlarımın da çekmesini istemiyorum."

Laignee Barron'un katkılarıyla.

Orijinali İngilizce olan bu makalenin çevirisinde yapay zekadan yararlandık. Yayınlanmadan önce çeviriyi bir BBC gazetecisi kontrol etti. Yapay zekayı nasıl kullandığımız hakkında daha fazla bilgi burada.