ผู้สื่อข่าวบีบีซีเล่าบรรยากาศในงานเลี้ยงสื่อทำเนียบขาว หลังเสียงปืนดังขึ้น และทรัมป์ต้องหนีเอาตัวรอดชุลมุน

    • Author, แกรี โอโดโนฮิว
    • Role, หัวหน้าผู้สื่อข่าวประจำทวีปอเมริกาเหนือ
    • Reporting from, รายงานจากโรงแรมวอชิงตัน ฮิลตัน
  • เวลาอ่าน: 4 นาที

ผมเพิ่งจะวางมีดและส้อมลง และแทบไม่ได้สังเกตถึงเสียงดังที่มาจากที่ไหนสักที่ด้านหน้าผม ในทิศทางเดียวกับทางเข้าหลักของห้องบอลรูมของโรงแรมวอชังตัน ฮิลตัน

ผมพยายามคิดว่านั่นคือเสียงอะไร

ภายในชั่วครู่ ผมก็นึกขึ้นได้ว่ามันคือเสียงกระทบต่ำ ๆ ทึบ ๆ ที่มาจากอาวุธกึ่งอัตโนมัติ

ในฐานะคนตาบอด ผมจดจ่ออยู่กับเสียงนั้น และผมก็ได้ยินเสียงกระจกแตก

จากนั้นผมก็รู้สึกได้ถึงศีรษะของแดเนียล เพื่อนร่วมงานของผมที่เราเพิ่งจะพูดคุยกัน ปัดผ่านตัวผมไป แล้วผมก็รู้ได้ว่าเขากำลังพยายามจะก้มลงไปที่พื้น

ผมก็เลยทำตามเขา

ผมนั่งคุกเข่าอยู่ภายใต้ผ้าปูโต๊ะ โดยแทบจะมั่นใจแล้วในนาทีนั้นว่า ผมอยู่ในคืนวันเสาร์อีกคืนหนึ่ง ในงานของประธานาธิบดีอีกงานหนึ่ง และอยู่ท่ามกลางเหตุยิงปืนอีกครั้งหนึ่งแล้ว

ผมเคยอยู่ในอีกเหตุการณ์ในเมืองบัตเลอร์ รัฐเพนซิลเวเนีย เมื่อเดือน ก.ค. 2024 ขณะที่ประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ แห่งสหรัฐอเมริกา เข้าใกล้ความตายเพียงไม่กี่นิ้ว

ช่วงเวลาหลังจากนั้นเต็มไปด้วยเสียงกรีดร้องและผู้คนที่วิ่งวุ่น แต่ครั้งนี้แตกต่างออกไป เพราะเพียงในไม่กี่วินาทีเท่านั้น พวกเราก็มุดอยู่ใต้โต๊ะแล้ว

เพื่อนร่วมงานอีกคนบอกผมว่า ตอนที่ได้ยินเสียงปืน เขาเห็นผู้คนหลายสิบคนวิ่งจากทางเดินด้านนอกเข้ามายังห้องบอลรูม

ราวห้าหรือสิบนาทีที่เรามุดอยู่ใต้โต๊ะ พวกเราทั้งหมดต่างเฝ้าดูว่ามือปืนจะเข้ามาในห้องและกราดยิงใส่ผู้ที่มาร่วมงานเลี้ยงอาหารค่ำราว 2,500 คนนี้หรือไม่

เพื่อนร่วมงานคนหนึ่งบอกผมว่า เขาเห็นเจ้าหน้าที่หน่วยอารักขาประธานาธิบดีบนเวทีด้านหลังพวกเรา เร่งอพยพประธานาธิบดีทรัมป์ เมลาเนีย ทรัมป์ สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง และรองประธานาธิบดีเจดี แวนซ์ ออกจากงาน

เจ้าหน้าที่คนอื่น ๆ ที่สวมหมวกกันน็อคและเสื้อเกราะกันกระสุน เล็งอาวุธไปยังฝูงชน เพื่อตรวจดูว่ามีภัยคุกคามใด ๆ เพิ่มเติมหรือไม่

ก่อนช่วงอาหารค่ำผมเพิ่งจะได้พบกับโรเบิร์ต เอฟ. เคนเนดี จูเนียร์ รมว.สาธารณสุข ในห้องเล็ก ๆ ข้างห้องบอลรูม ผมถามเขาว่าเขาเฝ้ารองานนี้หรือไม่ และเขาบอกผมว่าเขารู้สึกหิวและอยากให้งานเริ่มแล้ว เขานั่งที่โต๊ะห่างออกไปไม่ไกลทางด้านหลังผม

ห่างออกไปด้านหลังพวกเราราว 30 เมตรไปทางประตูหลัก แคช พาเทล ผู้อำนวยการสำนักงานสอบสวนกลางแห่งสหรัฐฯ หรือ เอฟบีไอ (FBI) ก็หมอบตัวลงอยู่บนพื้นเช่นเดียวกับพวกเราที่เหลือ โดยเขาใช้ร่างกายบังตัวแฟนสาวของเขาไว้ ในขณะที่เจ้าหน้าที่หน่วยอารักขาประธานาธิบดีวิ่งข้ามห้องบอลรูมมาช่วยเหลือเขา

มีคำถามมากมายเข้ามาในความคิดของคุณทันที ทั้ง "อะไร" "ทำไม" และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง "อย่างไร" สำหรับกรณีนี้ เหตุใดมือปืนจึงสามารถเข้าใกล้ประธานาธิบดีได้อีกครั้งแล้ว?

ถนนทุกสายรอบโรงแรมฮิลตันถูกปิดกั้นหลายชั่วโมงโดยเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมาย แต่การรักษาความปลอดภัยในสถานที่จัดงานไม่ได้เข้มข้นอะไรเป็นพิเศษเลย

ชายที่ประตูด้านนอกเพียงแค่เหลือบมองบัตรเข้างานของผมคร่าว ๆ จากระยะที่ห่างออกไปประมาณ 6 ฟุต (ราว 183 ซม.)

เราลงลิฟต์ไปยังห้องบอลรูม และเจ้าหน้าที่คนหนึ่งก็เข้ามาตรวจผม แต่เขาไม่ได้สนใจเสียงบี๊บที่ดังขึ้นจากสิ่งที่อยู่ด้านในกระเป๋าเสื้อแจ็กเกตของผม พวกเขาไม่ได้ขอให้ผมเปิดข้าวของให้กระเป๋าให้ดู

โดยสรุปแล้ว การรักษาความปลอดภัยในงานให้ความรู้สึกเหมือนกับงานเลี้ยงอาหารค่ำผู้สื่อข่าวทำเนียบขาวธรรมดา ๆ งานหนึ่งซึ่งไม่มีประธานาธิบดีเข้ามาร่วมงาน

ในขณะที่พวกเราติดอยู่ในห้องบอลรูมหลังจากเสียงปืน พวกเราพยายามอย่างหนักที่จะค้นหาสัญญาณโทรศัพท์เพื่อรายงานเหตุและหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเหตุการณ์

ผมพยายามจะไม่คิดมากเกินไปเกี่ยวกับระดับของเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น

ถึงกระนั้น มันมีความรู้สึกร้อนผ่าวขึ้นมาในดวงตา เมื่อคุณเริ่มคิดถึงสิ่งที่อาจจะเกิดขึ้นได้ และคิดว่าต้องผ่านเรื่องแบบนี้อีกกี่ครั้งในประเทศนี้ ก่อนที่โชคของคุณจะหมดลง