شهرزاد شهبازی، وکیل علیرضا سپاهی خبر داده است که موکلش بامداد امروز اعدام شده است.
علیرضا سپاهی از بازداشتیان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ بود که همراه با یازده نفر دیگر در ارتباط با پرونده میدان علیخانی ملک شهر اصفهان به اعدام محکوم شدند.
حکومت ایران میگوید در جریان درگیری دراین میدان در تاریخ ۱۸ دی، چهار تن از ماموران بسیج و فراجا کشته شدند.
پیشترهم حکم اعدام چهار نفر از متهمان این پرونده اجرا شد که ابوالفضل سپاهی، پسرعموی علیرضا سپاهی در بین آنها بود.
شب گذشته یک فایل صوتی منتشر شد که در آن شنیده میشود خطبه عقد علیرضا سپاهی و مهشاد کشانی، دیگر متهم همین پرونده با وکالت پدرانشان خوانده میشود. این خطبه پیش از انتقال آقای سپاهی به زندان انفرادی خوانده شد. براساس گزارشها مهشاد کشانی که پیش از این به ۵ سال حبس تعزیری محکوم شده برای گذراندن حبس خود در زندان است.
به گفته فعالان حقوق بشر این ازدواج، آخرین تلاش برای جلوگیری از اجرای حکم اعدام آقای سپاهی بود.
مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران، در یادداشتی ضمن تایید خبر اعدام علیرضا سپاهی، به پرونده او و روند رسیدگی به پرونده متهمان در ایران پرداخته است.
مای ساتو نوشته است:«این پرونده با نگرانیهای جدی در مورد نحوه رفتار با متهمان و دادرسی عادلانه همراه بوده است. بنا بر گزارشها، مادر علیرضا سپاهی در مقابل او شکنجه شده است، و خود او و پسرعمویش در مقابل خانوادهشان مورد ضرب و شتم و شکنجه قرار گرفتند.»
گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران در یادداشت خود به حمله قلبی علیرضا سپاهی در زندان اشاره کرده و در بخشی از آن آورده است: «دادگاه انقلاب اصفهان، علیرضا را به اعدام محکوم کرد. اما اندکی پیش از زمان تعیین شده برای اعدام، او دچار حمله قلبی شد و به بیمارستان منتقل شد. تنها چند روز بعد از بیمارستان مرخص و به زندان بازگردانده شد. جایی که هر روز را با ترس از اعدام سپری کرد، تا زمانی که موعد او هم رسید.»
در ادامه یادداشت مای ساتو آمده است: «۱۱ شهریور، درخواست تجدیدنظر او پذیرفته شده و پروندهاش برای رسیدگی مجدد ارجاع شده بود. با این حال، طبق گزارشها، دادگاه انقلاب اصفهان بدون رسیدگی مجدد به پرونده این درخواست را رد کرد. حکم او در سحرگاه ۱۳ مهر در حالی اجرا شد که وکیل او همچنان به دنبال راهی برای رسیدگی مجدد به این پرونده بود.»
مای ساتو همچنین نوشته است: «اعدام در ملاء عام مصداق رفتار ظالمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز است. هیچکس نباید با چنین مجازاتی روبرو شود و هیچ جامعهای نباید مجبور به تماشای آن شود.»