شما در حال مشاهده نسخه متنی وبسایت بیبیسی هستید که از داده کمتری استفاده میکند. نسخه اصلی وبسایت را که شامل تمام تصاویر و ویدیوهاست، مشاهده کنید.
بازگشت به وبسایت یا نسخه اصلی
اطلاعات بیشتر درباره نسخه لایت که برای مصرف کمتر حجم دادههاست
ناسا از مراحل بعدی ساخت پایگاه دائمی ماه رونمایی کرد
- نویسنده, جورجینا رانارد
- شغل, گزارشگر علمی بیبیسی
- منتشر شده در
- زمان مطالعه: ۵ دقیقه
ناسا جزئیات فرودگرهای رباتیک و پهپادهای و وسایل نقلیه جهنده را منتشر کرده است که قصد دارد بهعنوان بخشی از برنامههای ایالات متحده آمریکا برای ساخت پایگاهی دائمی به ماه بفرستد.
شرکت فضایی «بلو اوریجین»، متعلق به جف بزوس، بنیانگذار آمازون، یکی از چندین شرکتی است که برای ساخت این ماشینآلات انتخاب شده است.
ایالات متحده میخواهد قبل از ترک ریاست جمهوری دونالد ترامپ در سال ۲۰۲۹، آمریکاییها را دوباره به ماه بازگرداند.
ناسا اما با چین برای بازگرداندن انسان به سطح ماه رقابت میکند؛ این یعنی که آژانس فضایی تحت فشار است تا در مسابقه فضایی جدید پیروز ظاهر شود.
چین در حال پیشبرد برنامههای خود برای فرود انسان بر ماه تا سال ۲۰۳۰ است.
روز دوشنبه (۲۵ مه، ۴ خرداد)، چین فضاپیمای شنژو-۲۳ خود را پرتاب کرد و گروهی از فضانوردان را به ایستگاه فضایی تیانگونگ متعلق به آن کشور فرستاد.
در ماه مارس، ناسا از یک برنامه ۲۰ میلیارد دلاری برای ساخت یک پایگاه دائمی در قطب جنوب ماه تا سال ۲۰۳۲ خبر داد که با انرژی هستهای و خورشیدی کار میکند.
جرد ایزاکمن، مدیر ناسا، روز سهشنبه (۲۶ مه، ۵ خرداد) گفت که این اعلام به این معنی است که آمریکا «دیگر هرگز دست از ماه نخواهد کشید.»
یک پایگاه در ماه به آمریکا امکان میدهد تا آزمایشهای علمی انجام دهد، منابع ارزشمند را استخراج کند، و راحتتر به مریخ سفر کند.
اما اکثر کارشناسان بر این نظر توافق دارند که جدول زمانی ناسا غیرواقعبینانه است.
با وجود موفقیت ایالات متحده در فرستادن چهار فضانورد به دور ماه در ماموریت آرتمیس-۲ در ماه آوریل، برخی از دانشمندان معتقدند که چین احتمالا کشور بعدی خواهد بود که انسان را بر سطح ماه فرود میآورد.
دکتر سیمیون باربر، دانشمند علوم ماه در دانشگاه اوپن بریتانیا، به موانع ناسا در تامین فضاپیمایی که بتواند انسان را روی ماه فرود بیاورد اشاره کرد و به بیبیسی نیوز گفت: «اصلا تعجب نمیکنم اگر چین زودتر به آنجا برسد.»
برنامه ناسا بهنام «پایگاه ایگنیشن ماه» (پایگاه افروزش ماه) سه مرحله دارد.
در مرحله اول، ناسا میخواهد پیش از فرستادن انسانها به ماه، فرودگرهای رباتیک و پهپادهای جهنده را برای کاوش و نقشهبرداری از سطح و زمین چالشبرانگیز ماه ارسال کند. پهپادها و ماشینآلات جهنده، تجهیزاتی هستند که قابلیت ترکیب پرواز یا حرکت چرخدار-پاشنه را با پرشهای عمودی یا افقی دارد، که مختص حرکت روی سطح ماه هستند.
همچنین وسایل نقلیهای به آنجا ارسال میشوند که میتوانند فضانوردان را بر روی سطح ماه جابجا کنند و ابزارهای ارتباطی و علمی را حمل کنند.
روز سهشنبه، ناسا اعلام کرد که شرکتهایی ازجمله «بلو اوریجین» و «اینتیوتیو ماشینز» و «آستروباتیک» قراردادهایی را برای ساخت این ماشینآلات دریافت کردهاند.
ناسا میخواهد فرودگر ماه «اندورنس»، ساخت شرکت بلو اوریجین، بتواند فرودهای دقیقی انجام دهد و همچنین ناوبری و کنترل خودکار داشته باشد.
انتظار میرود فرودگر «گریفین-۱»، ساخت شرکت استروباتیک، در «دهانه نوبیله» نزدیک قطب جنوب فرود آید.
این وسایل نقلیه همچنین ابزارهای علمی ناسا را حمل خواهند کرد، از جمله دوربینهای با وضوح بالا و ابزارهایی که از نور لیزر منعکسشده برای کمک به فرود فضاپیما استفاده میکنند.
کارلوس گارسیا-گالان، مدیر اجرایی برنامه پایگاه ماه، روز سهشنبه گفت که این اکتشاف فضایی رباتیک تا سال ۲۰۲۹ طول خواهد کشید که شامل ۲۵ پرتاب و ارسال ۴ تن بار به سطح ماه خواهد بود.
در مرحله دوم، ناسا میخواهد تاسیسات انرژی هستهای و خورشیدی، از جمله راکتورهای شکافت هستهای، را روی ماه بسازد.
در مرحله سوم، آژانس فضایی ناسا میخواهد که تا سال ۲۰۳۲ انسانها بتوانند در مسکنهای «نیمهدائمی» روی ماه زندگی کنند.
کاوشگرها همچنین فضانوردان را قادر میسازند تا مسافتهای طولانی را در سطح سنگلاخ ماه طی کنند.
قطب جنوب ماه بهویژه جذاب است چرا که آب یخزده آنجا میتواند برای آب آشامیدنی یا تولید اکسیژن استفاده شود.
با این حال، برنامههای ناسا متکی به آماده شدن فضاپیمایی دارد که بتواند انسانها را با خیال راحت به ماه منتقل کند.
شرکت اسپیسایکس، متعلق به ایلان ماسک، برای ساخت فضاپیمایی به نام «استارشیپ سیستم فرود انسان» قرارداد بسته است، اما با موانع و تاخیرهای متعددی روبرو شده است.
سیمیون باربر، دانشمند علوم ماه، توضیح میدهد: «گامی که محدودکننده است، [آن گامی است] که بتواند فضانوردان را به سطح ماه برساند.»
او میگوید: «به نظر من [ناسا] احساس میکند که در موقعیتی است که باید بگوید که طرح و برنامههایش مشخص و آماده است. بنابراین فکر میکنم انگیزههای سیاسی زیادی پشت این موضوع وجود دارد.»