امیدالله علیزاده، ورزشکار پناهنده افغان، سه مدال طلا، نقره و برنز از مسابقات قهرمانی ساوات گرفت

امیدالله علیزاده، ورزشکار پناهنده افغان، در اولین فرصتی که برای شرکت در مسابقات بین‌المللی در نپال بدست آورد، توانست سه مدال طلا، نقره و برنز هفتمین رقابت‌های بین‌المللی این رشته را بگیرد.

او به بی‌بی‌سی گفت که مدال طلا در بخش مبارزه قدرتی ساوات در بخش بین‌المللی، مدال نقره در بخش مبارزه کنترولی (آسوت) در سطح آسیا و مدال برنز را در مسابقات آسوت بین‌المللی در وزن منهای ۷۰ کیلو بدست آورده است.

هفتمین مسابقات قهرمانی آسیا ساوات و مسابقات قهرمانی بین‌المللی «اوپن هیمالیا» ساوات از ۳۰ اپریل - ۳ می با شرکت «۲۷۰ ورزشکار از ۱۰ کشور» در کشور نپال برگزار شد.

امیدالله در این مسابقات به نمایندگی از تیم پناهندگان شرکت کرده بود و اولین حضور او در یک رویداد بین‌المللی پس از حدود هفت سالی است که به‌عنوان مهاجر در کنیا به‌ سر می‌برد.

فدراسیون جهانی ساوات می‌گوید: «در مسابقات ساوات قهرمانی آسیا در نپال، امیدالله علیزاده، یک پیام قدرتمند تاب‌آوری و شمولیت را که بازتاب دهنده سفر او به‌عنوان یک پناهنده مهاجر است، شریک کرد. حالا که او در اردوگاه پناهندگان کاکوما مستقر است، رقابت و مربیگری را ترکیب کرده، و از ساوات برای حمایت از رشد جوانان استفاده می‌کند.»

امیدالله پیش از مهاجرت، در افغانستان از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ عضو تیم ملی ساوات بود و کمربند «بهترین مبارز» در مسابقات داخلی این رشته را نیز بدست آورده بود.

او بارها برای شرکت در مسابقات بین‌المللی درخواست داد که با مشکل ویزا و هزینه‌های سفر روبه‌برو می‌شد.

سرانجام او چراغ سبز برای رفتن به نپال برای شرکت در یک مسابقات جهانی این رشته را به‌ نمایندگی از جامعه پناهندگان دریافت کرد.

امیدالله در روز اول مسابقات پیامی در واتس‌اپ برایم فرستاد و نوشت: «امروز اولین مبارزه‌ام را در رقابت‌ها انجام دادم. حریف اول من از کشور هند بود- قهرمان جنوب آسیا و آسیا. الحمدلله با تلاش، تمرکز و به یاری خداوند توانستم او را شکست بدهم.»

او افزود که «این پیروزی برای من یک گام مهم در مسیر اهداف بزرگترم است.»

دومین پیروزی امیدالله علیزاده بر حریفی از کشور نپال، و حریف سوم از کشور هند که او را هم شکست داده و راهی فینال شد. در فینال نیز بر ورزشکاری از اندونیزیا پیروز شد و مدال طلا را در بخش مبارزه قدرتی ساوات به‌دست آورد.

«داخل رینگ بدون مربی می‌رفتم»

امیدالله می‌گوید برای آمادگی در این مسابقات مربی نداشته و بدون مربی تمرین کرده است: «مربی نداشتم، خود مربی خودم بودم، تمرینات را پیش خود انجام می‌دادم. هیچ‌کس را نداشتم، حتی در مسابقات، هیچ کس نبود.»

او می‌گوید که ورزشکاران در هر مبارزه، مربی دارند که به آنها کمک می‌کنند، آب می‌دهند و به آنان مشورت می‌دهند، اما امیدالله از سایر وزرشکاران و افرادی که در سالن حضور داشتند می‌خواست که به‌عنوان همراهش در کنار رینگ کمک کنند.

حدود هفت سال پیش امیدالله علیزاده به کشور کنیا رفت و پناهنده شد. در اردوگاه پناهندگان در کاکوما در شمال‌غرب کنیا، که یکی از بزرگ‌ترین اردوگاه‌های پناهندگان در افریقا است، به فعالیت ورزشی خود ادامه داد.

او در اردوگاه پناهندگان، به شماری از نوجوانان پناهجو در این اردوگاه ساوات آموزش می‌داد.

حفظ روحیه با آموزش ورزش به پناهندگان اردوگاه کاکوما

هنوز حدود ۲۵۰ هزار پناهنده در اردوگاه کاکوما در شمال‌غرب کنیا به سر می‌برند که عمدتا از کشورهای جنگ‌زده افریقایی از جمله سودان جنوبی و سومالیا هستند.

کاکوما مکانی نامساعد با درگیری‌های خشونت‌آمیز بین جناح‌های قومی متخاصم در اردوگاه است، مکانی دشوار برای یک نوجوان پناهنده است و امیدالله یکی از معدود شهروندان افغانستان مقیم این اردوگاه است.

آقای علیزاده می‌گوید او در سال‌های گذشته انزوا و رنج زیادی را تحمل کرده، اما امید خود را از دست نداده است.

او می‌گوید که با آموزش این ورزش رزمی به نوجوانان در اردوگاه روحیه خود را حفظ کرده است.

یک سمینار داوری سوات نیز در حاشیه مسابقات برگزار شد که امیدالله علیزاده کتاب خود با عنوان «سفیر صلح» را در آنجا معرفی کرد، کتابی به زبان انگلیسی که او سفرش به عنوان ورزشکار پناهنده را در آن بازگو کرده و قبلا آن را در وبسایت آمازون نیز نشر کرده است.

او در سخنانش در این سمینار گفت: «پناهنده بودن داستان نداشتن نیست؛ بلکه داستان تاب‌آوری است.»

آقای علیزاده افزود: «درد آوارگی به معنای از دست دادن آدرس نیست؛ بلکه وزن کشوری است که در یک بکس‌پشتی با خود حمل می‌کنیم. ما کسانی‌ایم که یاد گرفتیم چگونه مانند ققنوس از خاکستر سختی برخیزیم و به جای گریه بر ویرانه‌ها، برای عزت خود روی تشک‌ها و در میادین مبارزه کنیم.»

در صفحه فیسبوک اردوگاه کاکوما آمده است که «یک ورزشکار مغرور از اردوگاه پناهندگان کاکوما، کنیا، نماینده‌ صدای ناشناخته‌ها، قهرمانان بدون مرز.»

ورزش رزمی ساوات چیست؟

ساوات یک ورزش رزمی است که با نام بوکس فرانسوی نیز شناخته می‌شود. این رشته ویژگی‌های خاص خود را دارد و به‌عنوان یک ورزش رزمی در جهان شناخته شده است و فدراسیون جهانی ساوات دارد.

در ورزش ساوات ترکیبی از تکنیک‌، سرعت و چابکی در زدن ضربات پا و دست است، ورزشکار کفش و لباس مخصوص آن را می‌پوشد.

فدراسیون بین‌المللی ساوات در تلاش برای شامل ساختن این ورزش در بازی‌های المپیک است. قبلا تنها یک‌بار در المپیک پاریس (۱۹۲۴) ساوات نیز شامل المپیک بوده است.

در أفغانستان نیز فدراسیون ورزشی ساوات در دوره جمهوریت تشکیل شد.

فدراسیون ساوات افغانستان به عنوان عضو فدراسیون جهانی ساوات و کنفدراسیون ساوات آسیا فعالیت خود را از اواسط سال ۲۰۱۶ آغاز کرد.

این فدراسیون نمایندگی‌های خود را به ولایت‌های افغانستان نیز توسعه داده بود.