ناسا مراحل بعدی ساخت پایگاه دایمی در کره ماه را اعلام کرد

ناسا جزئیات فرودگرهای رباتیک، پهپادهای پرنده و وسایل نقلیه‌ای را که قصد دارد به عنوان بخشی از برنامه‌های ایالات متحده برای ساخت پایگاه قمری به ماه بفرستد، منتشر کرده است.

شرکت فضایی بلو اوریجین، متعلق به جف بزوس، بنیانگذار آمازون، یکی از چندین شرکتی است که برای ساخت این تجهیزات انتخاب شده است.

ایالات متحده در نظر دارد تا پیش از پایان دوران ریاست جمهوری دونالد ترامپ در سال ۲۰۲۹، فضانوردانش را دوباره روی کره ماه فرود آورد.

ناسا برای بازگرداندن انسان‌ها به سطح ماه با چین رقابت می‌کند و به این دلیل تحت فشار است تا در رقابت فضایی تازه برنده شود.

چین در نظر دارد برنامه‌های خود برای فرود انسان بر روی ماه را تا سال ۲۰۳۰ عملی کند.

روز دوشنبه، این کشور فضاپیمای شنژو-۲۳ خود را به فضا پرتاب کرد و چند فضانورد را به ایستگاه فضایی تیانگونگ این کشور فرستاد.

ناسا در ماه مارچ، از برنامه‌ای ۲۰ میلیارد دالری برای ساخت یک پایگاه دایمی با انرژی هسته‌ای و خورشیدی در قطب جنوب ماه تا سال ۲۰۳۲ خبر داد.

جرد ایزاکمن، مدیر ناسا، روز سه‌شنبه (۲۶ می) گفت که اعلام این برنامه به این معنی است که ایالات متحده «دیگر هرگز ماه را رها نخواهد کرد».

داشتن پایگاه روی کره ماه به ایالات متحده اجازه می‌دهد آزمایش‌های علمی انجام دهد، منابع ارزشمند را استخراج کند و راحت‌تر به مریخ سفر کند.

اما اکثر کارشناسان معتقدند که جدول زمانی ناسا غیرواقع‌بینانه است.

با وجود موفقیت ایالات متحده در فرستادن چهار فضانورد به دور ماه در ماموریت آرتمیس ۲ در ماه اپریل، برخی از دانشمندان معتقدند که چین احتمالاً دومین کشور خواهد بود که انسان را بر روی سطح ماه پیاده می‌کند.

دکتر سیمئون باربر، دانشمند علوم قمری در دانشگاه اوپن یونیورسیتی، با اشاره به موانع ناسا در تأمین فضاپیمایی که بتواند انسان را بر روی ماه فرود آورد، به بی‌بی‌سی نیوز گفت: "اگر چین اولین کشوری باشد که به آنجا برسد، اصلاً تعجب نمی‌کنم."

برنامه پایگاه قمری «اگنیشن» ناسا سه مرحله دارد.

پیش از سفر انسان‌ها به آنجا، آژانس فضایی می‌خواهد فرودگرهای رباتیک و پهپادهای پرنده را برای کاوش و نقشه‌برداری از زمین‌های چالش‌برانگیز ماه به آنجا بفرستد.

همچنین وسایل نقلیه باری نیز به آنجا برده خواهند شد که می‌توانند فضانوردان را بر روی سطح ماه هدایت کنند و ابزارهای ارتباطی و علمی را حمل کنند.

ناسا روز سه‌شنبه اعلام کرد که چند شرکت‌ از جمله بلو اوریجین (Blue Origin)، اینتویتیو ماشینز (Intuitive Machines) و استروبیوتیک (Astrobotic) قراردادهایی را برای ساخت این ماشین‌ها دریافت کرده‌اند.

ناسا می‌خواهد کاوشگر قمری بلو اوریجین، به نام اندورنس، بتواند فرودهای دقیقی را انجام دهد و همچنین هدایت و کنترل خودکار داشته باشد.

انتظار می‌رود کاوشگر گریفین-۱ استروبوتیک در دهانه نوبیله در نزدیکی قطب جنوب فرود بیاید.

این دستگاه‌ها همچنین ابزارهای علمی را برای ناسا، از جمله دوربین‌های با وضوح بالا و ابزارهایی که از نور لیزر منعکس شده برای کمک به فرود فضاپیما استفاده می‌کنند، حمل خواهند کرد.

کارلوس گارسیا-گالان، مدیر اجرایی برنامه پایگاه قمری، روز سه‌شنبه گفت که این اکتشاف رباتیک باید تا سال ۲۰۲۹ ادامه یابد و شامل ۲۵ پرتاب و ۴ تن بار فرود آمده روی ماه باشد.

در مرحله بعد، ناسا می‌خواهد تأسیسات انرژی هسته‌ای و خورشیدی، از جمله راکتورهای شکافت هسته‌ای، را روی کره ماه بسازد.

این سازمان در نظر دارد تا سال ۲۰۳۲ انسان‌ها بتوانند در اقامت‌گاه‌های «نیمه دایمی» روی ماه زندگی کنند.

فضانوردان همچنین قادر خواهند بود با استافده از ماه‌نوردها مسافت‌های طولانی را برروی سطوح سخره‌ای طی کنند.

قطب جنوب ماه به طور خاص جذاب است زیرا آب یخ‌زده موجود در آنجا می‌تواند برای آشامیدن یا تولید آکسیجن مورد استفاده قرار گیرد.

با این حال، برنامه‌های ناسا به آماده شدن فضاپیمایی که بتواند انسان‌ها را به‌صورت ایمن به ماه منتقل کند، وابسته است.

شرکت اسپیس ایکس، متعلق به ایلان ماسک، برای ساخت فضاپیمایی به نام سیستم فرود انسان استارشیپ قرارداد بسته است، اما با موانع و تأخیرهای متعددی روبرو شده است.

سیمون باربر، دانشمند ماه شناس، می‌گوید: «گام محدودکننده، رساندن فضانوردان به سطح ماه است.»

او می‌افزاید: «به نظر من [ناسا] احساس می‌کند در موقعیتی قرار دارد که باید بگوید برنامه‌هایی دارد. بنابراین فکر می‌کنم انگیزه‌های سیاسی زیادی پشت این موضوع وجود دارد.»