شورای پناهندگان ناروی: جهان پنج سال پس از خروج به غیرنظامیان افغان پشت کرده است

منبع تصویر، Maisam Shafiey/NRC
شورای پناهندگان ناروی میگوید که افغانستان با بحران عمیق بشردوستانه، اقتصادی و اقلیمی دستوپنجه نرم میکند، اما کشورهای عضو ناتو وعدههای جدی خود را برای ایستادن در کنار مردم افغانستان فراموش کردهاند.
این نهاد در بیانیهای گفته است که «پنج سال از خروج نیروها، دیپلماتها و نهادهای توسعهای غربی از افغانستان میگذرد، اما آنها اکنون به غیرنظامیانی پشت کردهاند که روزبهروز با وخیمتر شدن وضعیت بشری مواجهاند. بازگشت بیش از شش میلیون افغان از کشورهای همسایه از اواخر سال ۲۰۲۳ به این سو، نیازهای بشردوستانه را در کشوری که از پیش با بحرانهای متعددی دستبهگریبان بوده، افزایش داده است.»
بیانیه افزوده که «شوکهای اقلیمی تکرارشونده، تنشهای منطقهای و محدود شدن فضا برای زنان و دختران از زمان بازگشت طالبان به قدرت، فشار مضاعفی را بر جوامع وارد کرده است. در همین حال، کاهش چشمگیر کمکهای بشردوستانه و بودجههای توسعهای، میلیونها افغان را برای بقا با مشکلات سختی روبهرو کرده است.»
یان ایگلند، دبیرکل شورای پناهندگان ناروی گفته است: «کشورهای ناتو وعدههای جدی خود به دختران و پسران افغان را فراموش کرده و به غیرنظامیان افغان پشت کردهاند. ما در مواجهه با نیازهای روبهرشد و کاهش حقوق دختران و زنان در سراسر افغانستان، بیش از پیش تنها ماندهایم. افزایش کسری بودجه، نهادهای بشردوستانه را ناچار کرده است تا سطح کمکهای غذایی، آب، سرپناه و خدمات صحی را برای خانوادههای بیسرپناه و گرسنه افغان کاهش دهند.»
این شورا در مورد مهاجران تازه برگشته گفته است که «میلیونها پناهجوی بازگشته افغان به زندگی و آیندهای نامطمئن بازگشتهاند که در آن باید همهچیز را از صفر شروع کنند. تا ۷۳ درصد از بازگشتکنندگان همچنان بیکارند و فرصتهای شغلی برای امرار معاش بسیار محدود است.»
آقای ایگلند در این مورد نیز گفته: «سرپناه و حمایت از معیشت همچنان از حیاتیترین نیازهای بازگشتکنندگان است. کاهش کمکها به این معناست که بسیاری از خانوادهها بدون سرپناه مناسب ماندهاند و در تأمین غذای فرزندان خود با مشکل مواجهاند.»

منبع تصویر، Maisam Shafiey/NRC
بیانیه افزوده: مقامات افغان برنامهریزی کردهاند که با واگذاری زمین به بازگشتکنندگان، گامی اساسی برای بازگشت آنها به جامعه بردارند. اما هجوم شمار زیادی از بازگشتکنندگان، فرآیندهای پیچیده توزیع زمین، نبود سرمایهگذاری کافی و فقدان خدمات ضروری، ادغام مجدد و موفقیتآمیز آنها را دشوار ساخته است.
محمد جبار، یکی از بازگشتکنندگان از پاکستان، به شورای پناهندگان ناروی گفته است: «بیشتر بازگشتکنندگان، مانند ما، به شدت به سرپناه و فرصتهایی برای کسب درآمد نیاز دارند. ما میخواهیم روند توزیع زمین سریع باشد و پاسخگوی این نیازهای فوری باشد.»
به گفته این نهاد: با وجود بحرانها و تداوم نیازهای بشردوستانه در سراسر افغانستان، بودجهی اختصاصیافته برای کمکهای بشردوستانه به طور چشمگیری کاهش یافته است. طرح سالانه نیازها و پاسخگویی بشردوستانه در سال ۲۰۲۱ نزدیک به ۹۶ درصد تأمین مالی شده بود؛ اما در سال ۲۰۲۵ این رقم به ۴۲ درصد کاهش یافت و تاکنون در سال جاری، تنها ۲۶ درصد از بودجهی مورد نیاز تأمین شده است.
یان ایگلند گفت: «شورای پناهندگان ناروی خواستار افزایش سرمایهگذاریهای توسعهای برای حمایت از راهحلهای بلندمدت و بازسازی در افغانستان است. در عین حال، جامعهی بینالمللی باید تعامل معناداری با مقامات افغان داشته باشد تا اطمینان حاصل شود که واکنشهای بشردوستانه و ارائهٔ خدمات اساسی تحت تأثیر سیاست قرار نمیگیرند و جوامع آسیبپذیر میتوانند به کمکهای لازم برای بازسازی زندگی خود دسترسی پیدا کنند.»








