قهرمانی آرسنال در لیگ برتر؛ لغزش‌ها، آتش و جشن با هواداران ساعت پنج صبح

پیامی درباره یک قایق، روشن کردن آتش در زمین تمرین و یک ترانه هوش مصنوعی در تیک‌تاک به آرسنال کمک کرده‌اند تا پس از ۲۲ سال قهرمان لیگ برتر شود؛ عنوانی چنان جذاب که موجب شد بازیکنان ساعت پنج صبح بیرون ورزشگاه امارات همراه تماشاگران جشن بگیرند.

این موضوع شاید عجیب به نظر برسد اما هر یک از این عوامل به نوبه خود در جامی که میکل آرتتا پس از سال‌ها به شمال لندن آورد، نقش داشته‌اند.

آرسنال سه‌شنبه شب (۱۹ مه/۲۹ اردیبهشت)، زمانی که منچسترسیتی در خانه بورنموث به تساوی یک بر یک رسید، قهرمانی خود را قطعی کرد؛ اما آن‌ها چگونه این عنوان را به دست آوردند؟

جشن قهرمانی ساعت پنج صبح

هم‌زمان با ادامه جشن و پایکوبی بازیکنان آرسنال، تصاویری از آن‌ها در ساعت پنج صبح خارج از ورزشگاه امارات منتشر شد.

ابره‌چی ازه، بامداد چهارشنبه تصاویری را در اینستاگرام منتشر کرد که او را در کنار هم‌تیمی‌هایش دکلان رایس، بوکایو ساکا و یوریان تیمبر خارج از ورزشگاه این تیم در شمال لندن نشان می‌داد.

تیمبر، مدافع هلندی آرسنال، نیز ویدیویی را در کنار ساکا منتشر کرد که آن‌ها را در زمین تمرین باشگاه در کنار یک جام قهرمانی لیگ برتر تمام‌مشکی نشان می‌داد؛ جامی که با این هدف طراحی شده بود که پس از قهرمانی تیم، چراغ‌هایش روشن شود.

ساکا در این ویدیو می‌گوید: «روشنش کن. بگذارید چیزی به شما بگویم. بیست و دو سال، بیست و دو سال. خنده‌ها و شوخی‌هایی در کار بود، اما آن‌ها دیگر نمی‌خندند. نگاه کنید، این جام قرار است بدرخشد، قرار است به روشنی بدرخشد.»

سه‌شنبه‌شب، هم‌زمان با مسابقه منچسترسیتی در برابر بورنموث که سیتی برای زنده نگه داشتن شانس قهرمانی به برد در آن نیاز داشت، هواداران خارج از ورزشگاه و میخانه‌های اطراف گرد هم آمده بودند.

با به صدا درآمدن سوت پایان بازی در سواحل جنوبی بریتانیا، موجی از شادی و فریاد در میخانه‌های سراسر شمال لندن به راه افتاد؛ جایی که هواداران آرسنال لحظه‌ای را جشن گرفتند که پس از ناکامی‌های اخیر در گام آخر، احساس می‌کردند شاید هرگز فرا نرسد.

ایان رایت، اسطوره آرسنال که ۱۸۵ بار برای این باشگاه گل‌ زده است و در سال ۱۹۹۸ قهرمان لیگ شده بود، هنگام شادی خارج از ورزشگاه امارات در میان هواداران احاطه شد.

مجموعه تمرینی آرسنال نیز صحنه برپایی جشن و شادی بود.

اعضای تیم آرسنال برای تماشای بازی آن شب در زمین تمرین گرد هم آمده بودند و درست مانند میخانه‌ها، سوت پایان بازی را با برگزاری جشنی بزرگ همراه کردند. بازیکنان و کارکنان در حالی که شعار «قهرمان، قهرمان، اوله اوله اوله!» سر می‌دادند، به رقص و پایکوبی پرداختند و یکدیگر را در آغوش گرفتند.

ماه گذشته، پس از باخت به منچسترسیتی، دکلان رایس کاپیتان آرسنال در حال تاکید بر این جمله دیده شد که «هنوز کار تمام نشده است» اما روز سه‌شنبه با مشخص شدن تکلیف قهرمانی، او تصویری از شادی بازیکنان را در شبکه‌های اجتماعی با این کپشن منتشر کرد: «کار تمام شد.»

این قهرمانی در هفتمین سال هدایت میکل آرتتا به دست آمد و به وضوح نشان داد که اگر به یک مربی زمان داده شود، چه کارهایی می‌توان انجام داد.

لغزش‌ها، آتش و باور

آرتتا به وضوح به موضوع «آتش» علاقه دارد.

همین ماه گذشته، زمانی که تیمش وارد دوران افت شده بود و این وضعیت برای مدتی کوتاه روند قهرمانی آن‌ها را تهدید می‌کرد، او از بازیکنانش خواست تا به صورت نمادین، افکار منفی خود را به درون آتشی بیندازند که در زمین تمرین باشگاه روشن شده بود.

در بلندمدت نیز آرتتا علاقه خود را به برگزاری باربیکیو برای بازیکنان، کارکنان و خانواده‌های آن‌ها نشان داده است؛ موضوعی که اهمیت پرورش پیوندهای عاطفی از نظر او را آشکار می‌کند.

این شعله همچنان زبانه می‌کشد؛ «توپچی‌ها» با فتح لیگ برتر، حالا لیگ قهرمانان اروپا را هدف گرفته‌اند، جایی که ۳۰ مه در فینال با پاری‌سن‌ژرمن بازی می‌کنند. پیروزی در بوداپست می‌تواند این تیم را به عنوان بزرگ‌ترین آرسنال تاریخ معرفی کند.

این نه تنها ماجرای یک فصل تلاش و عملکرد درخشان بلکه نقطه اوج یک پروژه شش‌ساله است که با دقت طراحی و اجرا شد.

آرتتا در ژوئن ۲۰۲۰ گفت: «به این فرآیند اعتماد کنید» و گذر زمان نشان داد که حق کاملا با او بود. او و آندره‌آ برتا، مدیر ورزشی باشگاه، برای عملکرد درخشان این فصل، به شایستگی تحسین خواهند شد ولی در واقع، این موفقیت در طول چندین سال شکل گرفته است.

ادو، مدیر ورزشی پیشین، و تیمی که او گرد هم آورده بود (از جمله جیسون ایتو، دستیار، و جیمز الیس، مدیر فنی که هر دو در ۱۲ ماه گذشته باشگاه را ترک کرده‌اند) در کنار تاثیرگذاری مارک کرتیس، رئیس بخش هوش فوتبالی، به‌ویژه در زمینه جذب بازیکن، مجموعه بازیکنان آرسنال را به تیمی بدل کردند که مایه رشک فوتبال جهان است.

از میان ۱۵ بازیکنی که بیشترین حضور را در ترکیب آرسنال در این فصل لیگ برتر داشته‌اند، ۱۰ نفر در زمان مدیریت ادو جذب شده بودند.

ریچارد گارلیک که در سپتامبر به سمت مدیرعامل ارتقا یافت، از زمان ورودش از لیگ برتر در سال ۲۰۲۱ (در ابتدا به عنوان مدیر عملیات فوتبال) به طور کامل از راهبرد بازسازی باشگاه حمایت کرده است.

کادر آکادمی باشگاه نیز نقش خود را ایفا کرده‌اند؛ به طوری که بازیکنان تیم اصلی شامل بوکایو ساکا، مایلز لوئیس اسکالی، اتان نوانری و مکس داومن همگی از محصولات مدرسه فوتبال باشگاه‌ هستند.

فصل درخشان آرسنال حاصل جمع تمام این بخش‌هاست که البته خالی از لحظات چالش‌برانگیز هم نبوده است.

آرسنال فرصت‌های متعددی را برای آرام‌تر کردن کورس قهرمانی از دست داد و همچنین فینال جام اتحادیه را به منچسترسیتی واگذار کرد.

آرتتا به بی‌رحمی در مربیگری شهرت دارد اما تصمیم او برای بازی دادن به کپا آریزابالاگا در ومبلی، از معدود لحظاتی بود که احساسات بر او غلبه کرد و اشتباه این دروازه‌بان بخشی از بهای از دست رفتن آن جام بود.

ولی پس از باخت دوباره به سیتی در لیگ (که رقابت برای قهرمانی را به یک جنگ رو در رو تبدیل کرد) به نظر می‌رسید آرتتا و آرسنال همراه با این چالش به بلوغ رسیدند.

سرمربی اسپانیایی شروع به تصمیم‌گیری بر اساس احساس و شهود خود کرد؛ کاری که شاید در اوایل دوران حضورش انجام نمی‌داد.

یکی از کارهای همیشگی او، استفاده از روش‌های نوآورانه است.

یک ترانه هوش مصنوعی که از تمام اعضای تیم نام می‌برد و آرتتا فقط می‌گوید «از یک جایی آمده است»، به سرود این فصل تبدیل شد و بازیکنان عاشق آن شدند.

این ترانه شامل یکی از جملات محبوب آرتتا است: «محققش کن.» او حالا با هدایت آرسنال به سمت قهرمانی، می‌تواند بگوید که آن‌ها این کار را انجام دادند.

آرتتا، شدت عمل و ساختن یک میراث

بلندپروازی آرتتا، ساختن میراثی از موفقیت‌های پایدار است. یک بار برنده شدن تحسین‌برانگیز است اما تکرار آن، نشانه یک تیم واقعا بزرگ است.

با توجه به این که قرارداد او تا پایان فصل آینده اعتبار دارد، اولویت فوری برای همه طرف‌ها، توافق بر سر تمدید آن است. این فرآیند آغاز شده است و پس از فینال لیگ قهرمانان سرعت خواهد گرفت؛ چرا که همه طرف‌ها تمایل دارند قرارداد جدید پیش از فصل آینده امضا شود.

انتظار می‌رود آرتتا قرارداد جدیدی امضا کند که دستمزد او را نسبت به بندهای مالی فعلی‌اش شامل ۱۲/۴ میلیون دلار پایه در هر فصل به علاوه ۶/۲ میلیون دلار دیگر برای کسب سهمیه لیگ قهرمانان، به شدت افزایش دهد.

آرسنال اکنون باشگاهی است که بر پایه تصویر آرتتا شکل گرفته است؛ کسی که عنوان شغلی‌اش در سپتامبر ۲۰۲۰ از سرمربی به مدیر تیم (سرمربی صاحب‌اختیار) تغییر کرد.

مدیر تیم همراه با کرونکه، گارلیک، جیمز کینگ و برتا در کادر رهبری فوتبال باشگاه حضور دارد. این گروه پنج‌نفره تصمیمات مربوط به جهت‌گیری فوتبال در باشگاه را می‌گیرند. کادر مربیگری آرتتا شبیه به خود او هستند؛ پرشور و با شدت عمل بالا، به طوری که حتی آنالیزورها هم از روی سکوها فریاد می‌زنند.

آرسنال پیش از ورود به مهلت نقل‌ و انتقالات تابستانی گذشته، تاکید زیادی بر جذب بازیکنانی با میزان آمادگی بالا، تنومندی و مقاومت در برابر مصدومیت داشت. آن‌ها همچنین تصمیم آگاهانه‌ای برای جذب بازیکنان از نظر فیزیکی قدرتمند گرفتند. این تاکتیکی است که دستاوردهای خود را به همراه داشت.

شکار مهاجم

پس از آنکه آرسنال فصل گذشته برای سومین بار پیاپی در جایگاه دوم قرار گرفت، کادر فنی به این نتیجه رسید که تیم به یک گلزن شناخته‌شده نیاز دارد.

بنیامین ششکو که به منچستریونایتد پیوست، مورد توجه قرار داشت اما این احساس وجود داشت که ویکتور یوکرش گزینه مناسب‌تری برای «همین حالا برنده شدن» در میان این دو نفر است.

ششکو به عنوان یک دارایی سرمایه‌گذاری جذاب بود اما هزینه مورد نیاز برای نهایی کردن این قرارداد، که یونایتد برای آن تا ۹۱/۳ میلیون دلار پرداخت کرد، در حد یک بازیکن کاملا تثبیت‌شده بود.

الکساندر ایساک و خولیان آلوارز از حمایت همه‌جانبه تیم جذب بازیکن آرسنال برخوردار بودند ولی آنها می‌دانستند که قیمت هر دو احتمالا بازدارنده خواهد بود.

پس از ورود برتا، آرسنال تمرکز خود را روی یوکرش گذاشت. طبق شنیده‌ها، آرتتا پیش از موافقت با هدف قرار دادن این بازیکن سوئدی نیاز داشت که کاملا متقاعد شود، اما در نهایت چراغ سبز را نشان داد.

تمایل برای نهایی کردن این قرارداد و اعلام آن در زمان تور آرسنال در آسیا به حدی بود که مدارک پزشکی او در زمان پروازش به سنگاپور بررسی شد.

آرتتا برای استفاده حداکثری از توانایی یوکرش در فرار به پشت خط دفاعی حریف، تصمیم گرفت یک تغییر تاکتیکی ایجاد کند تا تیم مستقیم‌تر بازی کند. با این حال، او در مقاطعی ( به‌ویژه اوایل کار) برای هماهنگ شدن با این وضعیت تلاش می‌کرد.

پس از آنکه یوکرش در بازی‌های ملی ماه مارس تیم ملی سوئد را به جام جهانی رساند، بازیکنی نظر می‌آمد که متحول شده بود. او که تا اواسط ژانویه تنها پنج گل در لیگ برتر زده بود، حالا ۱۴ گل در لیگ (۲۱ گل در تمامی رقابت‌ها) زده است.

داستان‌های این فصل

درخشش در خط دفاعی بخش بزرگی از داستان قهرمانی آرسنال بوده است؛ جایی که گابریل و سالیبا یکی از بهترین زوج‌های دفاع میانی جهان را تشکیل داده‌اند.

اما نشانه بزرگی از چگونگی شکل‌گیری این فصل زمانی نمایان شد که باشگاه عکس تیمی خود را در شبکه‌های اجتماعی منتشر کرد. در میان اعضای تیمی که سه بار نایب‌قهرمان شده بود (به همراه خریدهای جدید ۳۱۰ میلیون دلاری) مکس داومن، که آن موقع ۱۵ ساله بود، نیز حضور داشت.

پیشرفت برق‌آسای داومن پنهان نمانده بود و بسیاری از مدیران برنامه و استعدادیاب‌ها او را بهترین بازیکن آکادمی که تا به حال دیده‌اند، توصیف می‌کردند. حتی آرتتا که بسیار مراقب است فشاری روی این بازیکن جوان وارد نکند، استعداد او را با لیونل مسی، اسطوره آرژانتین، مقایسه کرد.

داومن در این فصل رکوردها را جابه‌جا کرد و جوان‌ترین بازیکن تاریخ باشگاه در ترکیب اصلی، جوان‌ترین بازیکن در لیگ قهرمانان اروپا و جوان‌ترین گل‌زن تاریخ لیگ برتر شد.

دکلان رایس، که پیش از این نیز بخش کلیدی از ستون فقرات آرسنال بود، در این فصل به دلیل مصدومیت‌های بازیکنان کلیدی مجبور شد مسئولیت بیشتری بر عهده بگیرد.

او بیشترین دقایق بازی را در میان تمام بازیکنان درون زمین در طول فصل داشته است و به‌رغم اینکه برنامه مسابقات را فرساینده می‌داند، ترجیح می‌دهد هفته‌ای سه بار بازی کند؛ چرا که این کار به او کمک می‌کند تا ریتم خود را در طول یک فصل طولانی حفظ کند.

رایس، داوید رایای دروازه‌بان، و گابریل بدون شک مهره‌های کلیدی این فصل بوده‌اند، اما این قهرمانی بر پایه یک کار تیمی و یک پروژه بلندمدت بنا شد که سرانجام به ثمر نشست.