تفاهم ایران و آمریکا؛ از امید به «زندگی عادی» تا «بدعهدی ترامپ»

پس از هفته‌ها جنگ و شرایط «نه جنگ، نه صلح» پس از آتش‌بس، خبر تفاهم ایران و امریکا برای پایان دادن به جنگ، احساسات مختلفی را در مردم ایران برانگیخته است.

در شبکه‌های اجتماعی بسیاری از کاربران، نظراتشان را همرسان کرده‌اند و از امید، نگرانی، خشم، شادی و بی‌اعتمادی گفته‌اند.

گروهی از بی‌اعتمادی به هردوطرف گفته‌اند و «ناپایداری صلح».

عده‌ای هم می‌گویند با شنیدن این خبر نفس راحتی کشیده‌اند و امیدوارند که کاهش تنش و توافق کمی از فشارهای روانی و اقتصادی کم کند.

برخی از دونالد ترامپ برای «بدعهدی به مردم ایران» انتقاد کرده‌اند و می‌گویند هرگونه توافقی با جمهوری اسلامی، موجب تقویت و تثبیت حکومتی می‌شود که دستش به خون معترضان آلوده است.

آنها می‌گویند رئیس‌جمهور آمریکا با وعده «کمک به مردم ایران» و «سرنگونی رژیم» حمله کرد اما برای صلح با هیئتی مذاکره کرد که هیچ نماینده‌ای از مردم ایران در آن نبود.

برخی از مخالفان جمهوری اسلامی در شبکه ایکس گفته‌اند که حتی اگر آمریکا و جامعه جهانی پشت مردم ایران را خالی کنند، معترضان به راه خود ادامه خواهند داد و سکوت نخواهند کرد.

مخاطبان به ما چه گفتند؟

از شما خواسته بودیم که نظرتان را درباره تفاهم ایران و آمریکا بگویید. چند نمونه از نظراتی را که دریافت کرده‌ایم بخوانید، با این توضیح که اینها بخشی از نظرات هستند و بازتاب تمام دیدگاه‌های متنوع جامعه ایران نیستند.

یکی از مخاطبان گفت: «دیشب خیلی نگران حمله مجدد اسرائیل بودم... ولی امروز صبح که توافق کردند نمی‌دانم چرا هیچ اعتمادی ندارم و مهم‌تر از آن نگران آینده هستم که اگر توافق پایدار بماند آیا مدیریت درستی در جامعه ما اعمال می‌شود یا نه.»

یک مخاطب دیگر گفت: «پس واقعا فایده حمله آمریکا چه بود؟ امید ما این بود که حاکمیت تغییر کند. اما جز بدبختی و گرانی و خراب شدن اقتصاد چه نفعی برای مردم داشت؟»

یک مخاطب ایران را پیروز دانست و گفت که جنگ نشان داد تحریم‌ها نه با «التماس، که با اعمال قدرت برداشته می‌شود.»

مخاطبی هم گفت که از شنیدن خبر تفاهم احساس خوبی دارد: «با آرامش بیشتری می‌توانم به کار و زندگیم برسم. به نظرم [تفاهم] موقت است، ولی به بازه زمانی چندماهه برای تنفس و آرامش نیاز داشتیم.»

یک مخاطب دیگر هم ابراز خوشحالی کرد و گفت که امیدوار است جمهوری اسلامی «فرصت را نسوزاند». او گفت: «مردم ایران به‌شدت نیاز به بازسازی روحی و اقتصادی دارند. امیدوارم این تفاهم منجر به بهتر شدن وضعیت اقتصادی شود.»

مخاطبی دیگر اما این تفاهم را «یک بازی سیاسی» خواند و احتمال یک «جنگ تمام‌عیار» ‌را مطرح کرد.

یکی دیگر از مخاطبان گفت که این تفاهم «برای منافع عده‌ای است که در راس قدرت بمانند و بتوانند به چپاول ثروت این مملکت ادامه دهند. مردم هیچ‌گاه در برنامه‌ریزی‌های حکومت جایی نداشته‌اند.»

یک مخاطب هم گفت که در روزهای جنگ حوالی خانه‌شان بارها بمباران شد و داروی ضداضطراب مصرف می‌کند: «از صدای موتور می‌ترسم. جنگ فاجعه است. خوشحالم که توافق کردند. من از جنگ متنفرم. از صدای جنگنده، از اضطراب مادرم، از آشفتگی برادرم. من یک زندگی عادی می‌خواهم بدون جنگ.»

مخاطب دیگری هم با شروع جنگ شغلش را از دست داد: «از نظر من که با شروع جنگ شغلم را از دست دادم اما امید به بهتر شدن شرایط عمومی جامعه داشتم، [این تفاهم] غم‌انگیز و ناراحت‌کننده است. البته در همین حال تفاهم بهتر از حالت جنگ و آتش‌بس است.»

او گفت احساس می‌کند کشور به عراق و سوریه و لبنان شبیه شده است، با «دولتی ضعیف، گروه‌های مسلح خودسر و آینده نامعلوم.»